Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Başarı ölçüm meselesidir, zamanı, mesafeyi, karşıdakini, olup biteni ve kendini ölçemeyen başaramaz.

Kendinizi tanıyın.

Artık biliyorum ki, benim bir sebebim var. Aklım var anlayabiliyorum, gözüm var görebiliyorum.

Bir deliyle benim aramda tek bir fark var. Deli aklının yerinde olduğunu sanır. Bense deli olduğumu biliyorum.

Tek yolculuk, içindeki yolculuktur.

Hayat siyah ya da beyaz değildir. Milyonlarca gri alan var, siz bulmadınız mı onları?

Benim kuşağımın en büyük keşfi, bir insanın tutumunu değiştirerek hayatını değiştirebileceğini öğrenmiş olmasıdır.

Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir.

Şunu kalbinize iyi yazın: Her gün "yılın en iyi" günüdür.

Tek yolculuk, içindeki yolculuktur.

Kendinizi unuttuğunuz yerden daha karanlık bir köşe yoktur içinizde.

Kendimizden ne kadar habersiz olduğumuzu, yazdıklarımızı yeniden okurken anlarız.

Kendinizi değiştirin, işiniz farklı görünecektir.

Kimse takdir edemez alemde/Kendi mahiyetini reyi ile/Münferit vasıta-i rüyet iken/Göremez kendini dide bile (Kimse kendi niteliğini kendi görüşüyle algılayamaz. Tek görme organı göz olduğu halde gözün kendini göremediği gibi.)

Görmek her zaman fark etmekten ibarettir. Gözlerimizi kendi tanıdıklarımızın üzerinde gezdirir ve neyi kabul edeceğimizi seçeriz.

Yeni bir keşif için, yeni yerler değil, yeni bir bakış açısı gerekir.