Tanrı... Diğer tüm varlık gölgeleriyle ayırd edilir; O ise ışığıyla.

Doğal ahlakı geliştirip kemale erdirmeden dinsel veya metafizik inançların bir faydası olmaz.

İnsanın doğayı bilmede metafizik inançlara ihtiyacı yoktur.

Hiçbir şey değişmiyor cisimlerin konumundan başka.

‘Yok’ dediğimiz de esâsında ‘vardır’. ‘Yok’ olaydı, ondan zâten bahsedemezdik. ‘Yok’un dildeki kullanım anlamı, bir şeyin, haddızâtında varolmuş olup artık olmamasıdır.

Tanrı öz oğlunu dananın böğrü gibi astı. Bana yapabileceklerini düşünmek tüylerimi ürpertiyor.

Ölümden sonraki hayata olan inancınızı kabul etmiyorum.

Herhangi bir varlığa yokluk yükletilemez.

Tümeller, konuların yüklemidirler, bundan ötürü de konulardan önce var olamazlar.

Din dünyası özlerin,hayaletlerin, cinlerin dünyasıdır.

İnanç insanın aklıyla vardığı bir şey değil.

İnsan sezgi gücü sayesinde Tanrı ile iletişim kurabilir; her ferdin kilisesi kendi yüreğidir; Kutsal Kitap herkes tarafından okunup anlaşılabilir ve uygulanabilir.

Niye var olan da, hiçlik değil? Soru(n) bu!

Elbette Tanrı'ya ve Şeytan'a inanıyorum ama beyaz sakallı ve tırmıklı olduklarına değil.

Yokluk, varlığın en yüksek şeklidir.

İnanca yer açmak için bilgiyi bir kenara bıraktım.

Hiçbir şey varlığı ne gösterilebilen ne de incelenebilen belirli şeyler hakkında konuşmaktan daha zor ya da daha fazla gerekli değildir. Ciddi ve dürüst insanların en belirgin özelliği var olan şeylere onların var oluşa ve doğuşa bir adım daha yakınlaştırıcı olarak yaklaşmalarıdır.

Bir sonraki yaşam fikrinin kökeni yoktur.

Hiçbir şey yoktan üretilemez.

Bir görüş eninde sonunda pratik bir inancın belirlenmesine gidebilirse, şimdiye kadar kendisi pratik bir inanç haline gelir; ve saf metafizik jargon ve gevezelik olmayan her öneri, pratikte olası bir etkiye sahip olmalıdır.