Orhan Gencebay müziği apayrıdır. Hem duygusu, sözü ve müziği bütündür. Orhan Gencebay bir kişilik göstergesidir. Doğruluk, edep, ahlak, tevazu... Üstadı seviyorum. Orhan Gencebay’ın tasavvufa ve maneviyata bakışını da sağlam ve güzel görüyorum.

Bazı şeyleri sana yazdığımı düşünüyorsan, yanılıyorsun. Hepsini sana yazıyorum…

İbadet etmekten amaç; ezeli ve büyük varlığa gönüllerin yönelmesi ve kapılmasıdır. Yoksa dünya umuruna dalmış bir kalp ile bin sene namaz kılmış, oruç tutmuş olsan, bundan dolayı hiçbir sevap ve mükâfat kazanamazsın.

Biz erkekler daha çok söyleyebilir, daha fazla yemin edebiliriz; Ama gerçekte gösterişimiz, duygularımızdan üstündür. Çünkü; her zaman yeminlerimizde cömert, ancak aşkımızda samimi değiliz.

Sözün bıraktığı etki bulaşıcıdır. Bulaştırmak istersin.

Yazarda gözyaşı yoksa, okuyucuda da gözyaşı olmaz. Yazarda sürpriz yoksa, okuyucuda da sürpriz olmayacaktır.

Şu anda ihtiyacımız olan şey kahramanlar - milyonlarcası. Eylemsiz duygu, benliğin mahvolmasıdır.

Sesi yüreğinde duymazsan söyleyecek sözün kalmaz.

Kimileri müzikal kimliklerini yaşatmak için kimiler para kazanmak için müzik yapıyor. Ben insanlarla gönlümdekini paylaşmak istiyorum. Tabii ki para gelirse daha iyi projelerle dönebilme imkânımız oluyor...

Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana/ Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil.

Yaldızlı sözlerle erdem bağdaşmaz.

Sözleriniz yürekten gelmedikçe, hiçbir zaman iki kişiyi birleştiremezsiniz.

Kalp ne ile doluysa, dudaklardan o dökülür gider.

Eğer bir şey söyleme konusunda gerçekten kararlıysanız, kelimelerin peşinde koşmaya ne gerek var? İnsanlığa gösteriş yapmaya çalışan süslü konuşmalar, sonbaharda kuru yaprakları hışırdatan rüzgâr gibi sevimsiz ve tatsızdır.

Herhangi bir kişiye herhangi bir şey öğretmek için bir şey oluşturmadım. Eserlerimde "Günün mesajı ne olacak?" yerine daha çok bakışlarım ve duygularım bulunmaktadır.

Gene sayfalar susmuyor.

Delinin yüreği ve ağzı birdir.

Eğer benim gözyaşı dökmemi istersen, sen kendin İlk önce acı duymalısın.

Şairin bir sözü, doğru yere dokunduğu için, varlığımızın derindeki katmanlarını sarsar.

Gönülden “âh!” edenin her ‘âh'ına icabet edilmiştir. O'na doğru içten yükselen hiçbir ses cevapsız kalmamıştır. Elverir ki, biz sesimizi gönlümüzün sesi haline getirelim.