Yeryüzünde her şey nasılsa doğru olan da odur.

Yaşam çözülmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken gerçekliktir.

Her şey sadece algılandığı haliyle mevcuttur.

Başka bir dünya var.  Bu da var. Ve bu onun içinde. Ama, bu bir.

Zihin ne doğar, ne de ölür, sadece onun gizemli görüntüleri ve suretleri doğup ölürler. Her şey hayaldir, gerçeği yok eden geçici bir çizgi oyunudur.

Varolmuş şey bulunmuş ve hiçbir zaman doğru değildir. O her zaman ve yalnızca kendisidir.

Belki de bir simülasyonda yaşıyoruz diye umutlanmalıyız.

Varoluşta ne varsa, benim bilgim olmadan var olur benim iznim olmadan var.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Gerek değer atfetme, gerekse değer biçme değerlendirileni değil, olsa olsa değerlendireni ele verir.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıklarıdır.

bilgi

Aşkın değil. Bilgi,

Yoksa her şey ben olmadığım zaman, benim olmadığım yerlerde mi oluyordu?

her şey benim kalbimdir diyorum her şey kalbimdir diyorum işte o zaman ölüme eşitliyorum aklığını.

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Sen ilen biz, what is the matrix?

Tek bir doğru vardır ve yanlışın olasılıkları sonsuzdur.

Gerçeklik için geçerli olan mutluluk için de geçerlidir: Kişi ona sahip olmaz, onun içinde olur.

Eğer hayatın anlamı olsaydı, onda anlam aranmazdı.