Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır.

Bilmeyene anlatırsın öğrenir, ama cahile anlatamazsın çünkü o zaten biliyordur.

Biraz bilgi tehlikeliyse, tehlikeden çıkacak kadar çok şeyi olan adam nerede?

Cahillik üç türlüdür. 📌- Hiçbir şey bilmemek, 📌- Gerekeni bilmemek 📌- Bir sürü gereksiz şeyleri bilmek.

Pek az şey bilen, onu sık sık tekrarlar.

Biz hiçbir şeyin milyonda birini bile bilmiyoruz.

Yarım bilgi cehaletten daha kötüdür.

Bilen birine öğüt vermek gereksizdir bilmeyen birine ise yetersizdir.

Hiç anlamamak, anladığını zannetmekten iyidir.

Biraz bilmek tehlikelidir. Ya derinliklerden iç ya da bilgeliğin tadını tatmaya kalkma! Çünkü sığ sular beyni zehirler, bol sular insanı temizler.

Ben bilginim diyen kimse, elimden gelir dediği şeyde artık bilgi edinmek istemeyecektir.

Ne kadar okuyup öğrenirsek, o kadar farkına varırız cehaletin.

Doğa karşısında cehalet, tanrıları doğurduysa; doğaya ilişkin bilgi onların yıkımını sağlayacaktır...

Ne kadar çok çalışırsak o kadar çok cehaleti keşfederiz.

Doğa konusundaki bilgisizlik tanrıların doğumuna neden olmuşsa, doğa konusundaki bilgi de onların yıkımı anlamına gelir.

Eğer doğayı bilmemek tanrıları doğurduysa, öğrenmek de onları öldürecektir.

Yüzleşme noktasında ne mutlak cahiller ne de yetkin bilgeler vardır; sadece halen bildiklerinden daha fazlasını öğrenme girişimi içindeki insanlar vardır.

Doğadan edindiğimiz her bilgi, tanrıları öldürmektedir. Tıpkı bilmediklerimizin tanrıların doğumuna sebep oluşu gibi.

Bilim, bilgi ve cehaletin sınırında ilerler. Biz bilmediklerimizi itiraf etmekten korkmuyoruz; bunda utanılacak bir şey yok. Utanılacak tek şey, tüm cevapları biliyormuş gibi davranmamızdır.