Durursa anlaşılır saatin kaç olduğu

Geçmişi unutan, şimdiyi ihmal eden, gelecekten korkan insanların ömrü çok daha kısa, çok daha karışıktır. Son anlarını yaşarken zavallılar çok geç farkına varırlar ki zamanı bir hiç uğruna didinip geçirmişlerdir.

Mutluluk yarına ait değil. O bir varsayım değil. Mutluluk burada ve şimdi başlar...

Geçmiş yalnızca anılarımızdadır; gelecek yalnızca planlarımızdadır. Şimdi ise bizim tek gerçeğimizdir.

Burası ve şimdiki an sonsuzluktur.

Bugünün Bir Daha Asla Doğmayacağını Düşün!

Berrak bilinç için geçmiş ya da gelecek yoktur.

Hepimiz geleceği çok fazla düşünüyoruz. Bu sebeple de bugünümüzü heba ediyoruz.

Kelebeğin ömrüne bir gün deme, o senin gibi ayları değil anları yaşar.

Esas işimiz uzakta bulanık duranı değil, yakında berrak duranı görmektir.

Yaşadığım anların, onları yaşarken anıya dönüştüğünü algılar, onları yaşarken anılaştırırdım. Sonra bunu en güzel biçimde Savinio'da okudum: Yaşanan an da anı olacak.

Zamanın diğer tarafından gelmiş, bir farklılık hissetmiyor musun, sessizlik duvarlarını yıkan, aklının gölgesini kaldıran.

Yaşadığımı sanıyordum ben, oysa sadece hayata hazırlanıyormuşum.

An, zamanın ve ebediyetin birbirini dokundukları bir belirsizlik.

Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan, Güneş kucağındadır, bilemezsin. Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür, Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın. Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın. Uçar gider, koşsan da tutamazsın.

Her zaman olduğu gibi, geçirdiğimiz günlerin güzelliğini takdirden acizdik.

İnsanların çoğu hayatlarının sonunda geriye dönüp baktıklarında molalarda yaşadıklarını görürler. Takdir etmeden ve zevk almadan geçip giden şeyin aslında hayatları olduğunu gördüklerinde şaşırırlar. Ve böylece umutlarla kandırılan insan ölümün kollarına koşar.

Geleceği satın alabilecek tek şey bugündür.

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Çok geç olana kadar kimse umursamaz.