Deneyim başka şeylere bakarken kazandığınız şeydir.

Gökyüzünün başka rengi de varmış! Geç farkettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğar, ateş yakarmış! Her doğan günün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Her şeyi kaybetseniz bile, tecrübeleriniz size kalır.

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Hayatımın ilk dersi; kimse sürekli açık gözlerle dünyaya tahammül edemez.

Keklik gibi başını kara sokmuşsun, çevreni görmüyorsun. Gerçeklerden haberin yok.

Gördüklerini görmekten korkma.

Bir rüya, gerçekliğin gücünü keşfetmemize yardımcı olur.

Hayat siyah ya da beyaz değildir. Milyonlarca gri alan var, siz bulmadınız mı onları?

Hayatta görmek istediğimizi görürüz.

Sen, kurşunla vurulanları hiç işitmedin mi, be hemşireceğim? Bazıları, vurulduklarının fakında bile olamazlar, üç beş adım koşarlar, kaçıp kurtuluyoruz sanırlar.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Sadece var olan var.

Gerçek çekici değildir ve bu yüzden onu bu kadar çok seviyorum. İnsanları şok etmeyi seviyorum ve eğer insanların inançları konusunda yanıldığını sürekli kanıtlarsanız, o zaman belki en azından biri şöyle der: "Ah! Durun, yanılmışım." Böyle anlar için yaşıyorum. Sizi temin ederim ki bu çok nadirdir.

Bunu zor yoldan öğrenmiştik.

Bazı gerçeklikler zihne o denli yakın ve açıktırlar ki onları görmek için bakmak yeterlidir.

Hiçbir şey yaşanmadan gerçek olmaz.

İnsan,her şeye kapılmamalı: Sesin ses olduğunu, insanın insan olduğunu anlamalı, düzen anlayışının, duygu ifadelerinin ve estetik dayatmaların basmakalıplığından uzak durmayı bilmeli.

Hayatın tekrarladığı ve sürekli uyguladığı ders ayağın altına bak dır.

Hakikat uzakta değil, yakında; hakikat her yaprağın altında, her gülüşte, her göz yaşında, kişinin sözcüklerinde, duygularında, düşüncelerinde. Ama öylesine gizlenmiş ki, onu görmek için örtüsünü kaldırmak zorundayız. Örtüyü kaldırmak sahte olanı keşfetmektir; sahte olanı tanıdığınız an o ortadan kalkar, hakikat açığa çıkar.