Hiçbir devlet gücü hak veremez.

Silahların gürültüsü, yasaların sesini boğar.

Savaşta yasalar susar.

Adalet daima güçlüden yanadır.

Savaşta yasalar susar.

Savaşımız, Çarların, ruhani reislerin ve eşkıyaların milletimizden gaspettikleri haklarını iade için sonuna kadar devam edecektir...

Savaşımız, Çarların, ruhani reislerin ve eşkıyaların milletimizden gaspettikleri haklarını iade için sonuna kadar devam edecektir...

Hukuk ödevin ya bölünmesi, paylaşılması ya da çoğaltılmasıdır, insan olmak ödevimizdir, yemek yemek ödevimizdir... Hukuk ya da hak ise başka bir şeydir; bu ödevin organizasyonudur...

Tanrı, kral ve toprak uğruna açılan savaşların haddi hesabı yoktu.

Ülkeler kılıçla alınır, ancak adaletle korunur.

Savaşlardan daha güçlüdür aşk.

Güçlü olanın güçsüzü maddi manevi tanklarla, tüfeklerle acımasızca ezip geçtiği, hukukun -ama sana, bana amcamın kızı Süheyla’ya göre değil, evrensel kriterlere göre hukukun- üstünlüğü olmadığından gücünü, dolayısı ile mezalimini, Allah yarattı demeden artırdığı bir düzenden söz ediyoruz.

Kılıcımız parladıkça düşmanın gözü ondan ayrılıp bizi göremez. Ama Allah esirgesin, bir gün paslanır da yaltırıklanmazsa düşman bizi görmek değil, bir de tepeden bakar.

Toplumlar hakkını, hukukunu, özgürlüğünü kaybettiğinde bunun kıymetini daha iyi anlayıp, yeri geldiğinde bunun için savaş vermeye başlıyor.

Hak, kendi başına güçsüzdür. Tabiatta hüküm süren şey ise güçtür.

Bir şeyi başkan yaptığında, bu yasadışı olmadığı anlamına gelir.

İnsanın hükümranlığı, savaşın hükümranlığı olmasın sakın?

Sevgi her şeyi fetheder. Omnia vincit Amor.

Bir zorba, ne zaman düşman ülkeyi işgalle veya anlaşmayla sustursa ve artık düşmandan korkacak bir şey kalmasa, tekrar bir başka savaşı başlatmalıdır ki insanlar bir lidere ihtiyaç duysun.

Savaşta yasalar susar.