Şiir okumanın hasadı ancak bilinmeyen eski ile tanışılmamış yeni arasında toplanır.

Yeniyi, ancak eskinin yerini aldığı ölçüde anlayabiliriz.

Bir siyasi parti kurmak genellikle çok eski şeylere yeni isimler giydirmek anlamına gelmektedir.

Bir taraftan iyi kötü bir tekniği almağa, onun adamı olmağa çalışıyoruz. Onun zihniyetini benimserken zaruri olarak eski kıymetleri atıyoruz. Muaşeret şeklimizi değiştiriyoruz. Diğer taraftan istiyoruz ki, eskiyi unutmayalım! Bugünkü realitelerde bu eskinin yeri nedir?

İyi ağaç kötü meyve, kötü ağaç da iyi meyve vermez. Her ağaç meyvesinden tanınır. Dikenli bitkilerden incir toplanmaz, çalılardan üzüm devşirilmez. İyi insan yüreğindeki iyilik hazinesinden iyilik, kötü insan içindeki kötülük hazinesinden kötülük çıkarır. İnsanın ağzı, yüreğinden taşanı söyler.

Hiç kimse yeni giysiden bir parça yırtıp eski giysiyi yamamaz. Yoksa hem yeni giysi yırtılır, hem de o giysiden koparılan yama eskisine uymaz. Hiç kimse yeni şarabı eski tulumlara doldurmaz. Yoksa yeni şarap tulumları patlatır; hem şarap dökülür, hem de tulumlar mahvolur. Yeni şarabı yeni tulumlara doldurmak gerek. Üstelik hiç kimse eski şarabı içtikten sonra yenisini istemez. ‘Eskisi güzel’ der.

Gazetecilik taze balığa benzer, her daim yeni olmak zorundadır.

Bilmezdik önceleri bu beceri yeni çıktı.

Gelecekte yükselmek için dostları çekiştirmek yeni çıktı,

Bilmezdik evvel bu dirayet yeni çıktı.

İkbal için ahbabı siayet yeni çıktı

Önceden yok idi bu söylenti yeni çıktı.

Evvel yoğ idi işbu rivâyet yeni çıktı.

Hainlere ammâ ki riâyet yeni çıktı.

Nâmus tamâm oldu hamiyyet yeni çıktı.

Bed-maye olan anlaşılır meclis-i meyde

Bed-asla necabet mi verir hiç üniforma

Ölüm kötü, yaşam daha kötü. En kötüsüyse ikisi arasındaki geçiş.

Bu dünyada iki tip insan vardır: İyi ve kötü. İyiler daha rahat uyur ama kötüler uyanma vaktinden çok daha fazla keyif alır.

Kötülerin kötülüğü, erdemlilerin zayıflığıyla pekiştirildi.