Okuyabilirseniz her insan bir kitaptır.

Kitaplar bize böyle olağanüstü insanlar olduğunu söylerler, buna karşılık kendi deneyimlerimiz ne gösterir?

Bazı kitaplar haksız yere unutulur; hiçbiri haksız yere hatırlanmaz.

Kafanda resmini çekemezsen, insanı soluk gibi içine çekmek zorunda kalırsın.

Modern benlik; hurdalar, dogmalar, çocukluk anıları, gazete makaleleri, rastgele sözler, eski filmler, küçük zaferler, nefret ettiğimiz ve sevdiğimiz insanlardan oluşturduğumuz sallantılı bir binadır.

Kitap yazılı söz, söz dile gelmiş düşünce, düşünce de insanın ta kendisi olduğuna göre kitap düşmanı insan düşmanı demektir.

Kütüphaneye kapanın: Lanet olası bilgisayarınızdan ayrılın!

Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir.

Konuşmadıkça, anlatmadıkça daha çabuk daha sağlam, daha derin unutuyor insan.

Bir insan kendi ölümü ile değil, kendisini sevmiş, yahut sadece tanımış en son insanın da toprağa düşmesiyle ölür.

İnsan, ya hayrandır sana, ya düşman. Ya hiç yokmuşsun gibi unutulursun, ya bir dakika bile çıkmazsın akıldan.

İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.

Evet, kitap okurum ama tek bir amaç için: insandan nasıl nefret edileceğini öğrenmek ve onu hor görmek.

İnsan, ölülerle konuşurken, ölü olduğunu unutuyor.

İnsan, hâlâ tüm bilgisayarların en olağanüstüsüdür.

Toplumun yarası da insanın yarasına benzer, çabucak unutuluverir.

İnsan benliğinin üç temel yansısı; hafıza, irade ve anlayıştır.

Kitap okumayan Çok ters herifler. Çok sıkıcı herifler. Hiç kitap okumayan herifler.

Bir insanın değeri, okuduğu kitapların değeri ile ölçülür.

İnsan denen şey, anılarını yakıt olarak kullanıp yaşamını sürdürüyor olamaz mı acaba?