Ölümle burun buruna gelince, korkak insanlar bile çok kez aslan kesilirler.

Korku insanı acımasız yapar.

Sabırsızlık korkudur.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

İnsanın sahip olduğu en kuvvetli duygulardan biri korkudur.

Yaşam korkusu gerçekten duyguların korkusudur.

Korkuyla doğanlar doğal birer köle olurlardı.

Özgürlük sorumluluk demektir. O yüzden çoğu insan ondan korkar.

Herkes hırslı davranırken korkun. Herkes korkak davranırken hırslı olun!

Cesaret, korkmamaktır. ("Le courage, c'est de ne pas avoir peur.")

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Korku kimseyi ölümden kurtarmaz.

Korkmak utanç verici bir şey.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Ülkede bu korku duvarını önce aydınım diyenlerin aşması gerek.

Değişim korkusunun ve fiziksel acının hissedildiği yer aynı. Sosyal ya da duygusal acı aynen fiziksel acı gibi gerçek ve yoğun hissediliyor.

Herkes bilir ki, bütün canlı varlıklarda açgözlülüğün nedeni ya korku ya da yoksulluktur. İnsanda ise, bazen yalnız kendini beğenmişlikten gelir açgözlülük. Çünkü faydasız ve boş şeyleri gösterişle ortaya serip, başkalarından üstün geçinmeyi şanlı bir iş sayar insanlar.

İnsanoğlunu zaten açgözlü ve pisboğaz davranmaya iten de yoksunluk korkusu değil midir?

Bazen yapacak bir şey kalmadığında zorunluluk sizi cesur kılar.

Görünmeyen şeylere duyulan korku, herkesin kendi içinde din diye bellediğinin doğal tohumudur.