Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Yaşamayı sürdürmek sadece nefes almayı sürdürmek değildir. Kimse kayıtsızlıkla yaşamayı beceremez; bazı şeyleri seversin, bazılarından da nefret edersin; öfkelenir ya da hayranlık duyarsın. Bu, yaşamın değerlerini kabullendiğinin bir kanıtıdır.

Hayat, ona ilgi duyan herkes için bir anlam ifade eder.

İnsanların çoğu, yaşanmamış bir hayattan ölüyor.

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..

Bir insanın hayatının ölçüsü, uzunluğunun değil, onun iyi harcanmasıdır.

Mücadele etmeyen bir adam yaşamıyor, hayatta kalıyor.

Yalnızca yaşamak bile, başlı başına bir çığlıktır.

Hiçbir şey olmamak ve hiçbir şeyi sevmemek, aynı şeylerdir.

Hayata değer vermeyen onu hak etmemiştir.

İnsan olmak, dünyada en büyük şeydir.

Bir kadın olmadan yaşanmayacağı doğru değildir. Bir kadın olmadan yaşanmış olunmaz sadece.

Uğruna ölmeye değer her şey, kesinlikle yaşamaya değer.

Yaşam öylesine zavallı ki ölümsüz olmaya değmez.

Öldükten sonra çiçeği kim ne yapsın, yani.

Yaşamak sözlük sayfalarında kalmış adınız mı.

En ağır yük yaşamadan varolmaktır.

Her insanın tek bir yaşamı vardır.

Doğru, yaşamayı seviyoruz; ona alışmış olduğumuzdan değil ama sevmeye alışmış olduğumuzdan.

Sevmeden yaşamak yaşamak değildir. Az sevmek ise sürüklenmektir.