Fakirlik, insanın sözde dostlarını uzaklaştırır.

Gerçek dostlar, güneş doğduğunda ortaya çıkmazlar, Gerçek dostlar yıldızlar gibidir, karanlık çökünce ortaya çıkarlar.

Tecrübe gösterdi ki hakiki dost şudur: Asla gücenmez, dostunun düşmanları onun da düşmanlarıdır ve gerektiğinde hayatını feda eder.

Unutmayın, hiçbir zaman arkadaş kaybetmezsiniz. Sadece kimlerin gerçek arkadaşlarınız olduğunu keşfedersiniz.

İnsan, dostu olmadan mutlu olamaz, ama mutsuz olmadan da dostundan emin olamaz.

Herkese insan gibi davran fakat herkesi insan zannetme.

Çabuk dost edinme; Edindiklerinide hemen terketme.

Sahte bir arkadaştan daha büyük bir yara var mı?

Eski arkadaşların en iyi tarafı, yanlarında aptallaşabilmenizdir.

İyilere dost ol, kötülerden emin olursun.

Arkadaşlık ağaca benzer, kurudu mu bir daha yeşermez.

Sadakat bilmeyen erkekler sadakat bilmeyen kadınlar yaratırlar.

İnsanı yalnız ailesi bağışlar; Aile toplumdan çok daha güvenilir, çok daha sadık bir yapıdır.

Hayatta hiç kimseye tam anlamıyla güvenme! Unutma ki; beyaz gülün bile gölgesi siyahtır.

Yücelik ve ruhun asaleti ile değil de ödüllerle kazanılan dostluklar kişinin müstehakı ise de gerçek değildir ve düşmanlık zamanlarında güvenilir de olamaz.

Korkulmaktan çok sevilmek mi iyidir, yoksa sevilmekten çok korkulmak mı? Benim yanıtım bunların ikisinin de gerekli olduğudur; ama ikisini bağdaştırmak güç gözüktüğüne göre, birinden biri olmayacaksa sevilmekten çok korkulmak bence çok daha güvenlidir. Çünkü insanlar hakkında genelde şu söylenebilir: Nankör, değişken, içten pazarlıklı, korkak ve çıkarcıdırlar; onlara iyilik ettiğin sürece hepsi seninledir; yukarıda da dediğim gibi, gerekmedikçe kanlarını, mallarını, canlarını ve çocuklarını sana sunarlar ama bir gerekmeye görsün hepsi senden yüz çevirirler. Sadece onların sözüne dayanan prens, başka önlemler almamışsa, ortada kalır ve yok olup gider; çünkü gönül yüceliği ile değil de para gücüyle edinilmiş dostluklar borç alınmıştır kazanılmış değil ve tam da gerektiği zaman kullanılamaz olurlar. Ve insanlar, kendini sevdirmek isteyenden çok korkutmak isteyeni kırmaktan çekinirler; çünkü sevgi bağı şükranla örülmüştür yani insanların kopartmakta duraksamadıkları bir iplikle zira ki kişisel çıkarları söz konusu olduğunda insanlar hainleşirler; ama korku bağı insanları hiç terk etmeyen ceza yemek korkusuyla dokunmuştur.

Gerçek arkadaş, Sen kendine inanmayı bıraktığında bile sana inanan kişidir.

Susmak, insanı ele vermeyen sadık bir arkadaştır.

Sizi selden çekip kurtaran bir ip, ileride boynunuza dolanmış bir ilmeğe dönüşebilir.

Bir kere ihanet eden daima ve her şeye ihanet eder. İhanete hiç alışmamalı.