İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Düşünce, bir sabah kaçırılmış olanın anısıyla uyandırılmayı bekler - ve böylece öğretiye dönüşmeyi.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Biz düşüncelerimiz değiliz, biz düşüncelerimizin düşüncesiyiz.

Uyanık olmak, yaşam dolu olmaktır, farkındalıktır. Şimdiye dek tamamıyla uyanık bir insanla hiç karşılaşmadım. Gözümü dikip yüzüne bakabilir miydim eğer karşılaşsaydım?

İnsan, duyularının uykusundan uyanınca, kendine gelir, kendini insan olarak görür.

Ne söylediğimi duyana kadar ne düşündüğümü nasıl bilebilirim?

İnsan sadece düşünebilen değil, fakat aynı zamanda düşünmesinin farkında olandır.

İnsan zekayla ödüllendirilmiştir. O, kendi kendini bilen bir yaşamdır; kendisinin, diğer insanların, geçmişinin ve gelecekte onu bekleyen olasılıkların farkındadır.

Bir düşünceyi dinlediğinizde sadece bir düşüncenin değil bir düşüncenin tanığı olarak kendinizin de farkına varırsınız.

Düşünmemeye çalıştığı şeyin ne olduğunu keşke bilebilseydi.

Düşünce gücümüz arttıkça, özgür insanların çoğaldığını görürüz. Basit insanlar, kişiler arasında bir ayrım görmezler.

İnsan öyle yaratılış ki: düşünür, taşınır, hamle yapar...

Türkler uğrayabileceği bütün aldatmacalara uğradı. Son ocaktayız. Artık her Türk tüttürülmesi gereken son ocakta bulunduğu bilincine ermelidir.

Kafa karışıklığı iyidir, insan bir kafası olduğunu anlar.

İnsan, seçmesini bilen hayvandır.

İnsan beyni değirmen taşına benzer. İçine yeni bir şeyler atmazsanız, kendi kendini öğütür durur.