İnsan düşündüğü gibi yaşamazsa, yaşadığı gibi düşünmeye alışır.

Sıkıntı sıktığın zaman patlayan sivilce. Düşünmelisin sivilce, enine boyuna bütünce. Beter eder düşünce. Diz kapakların kanar düşünce, iblis dalga geçer kananla sertçe. Ben baktıkça ağaçlara, kalbimin kuşları konmak ister dallara. Önceden inanırdım ne yazık ki fallara. Onlarla yitirilen sahipsiz yıllara, derken elvedâ; bir dize daha karala.

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

üstüne düşünmezseniz, size kabul ettirilen önyargıların hamalı olarak yaşarsınız.

Şarap içenler şarap gibi düşünürler.

Benim ayinim düşünüp yapmaktır. Benim dinim insan gibi yaşamaktır.

Düşünmekte tatlı bir yaşam yoktur.

Düzenli bir yaşamınız olsun.

Yaşamın kurtuluşu sadece mantığa değil, aynı zamanda düşünce üretimine de bağlıdır.

Çağına yakışır yaşamayı Sevmeyi, düşünmeyi, çalışmayı Kısıtlayan tüm yasaklar Yasalardan değil yalnız, Sözlüklerden bile atılmalı.

Düşünsel sistemin en incelikli çıkarımlarının öngördüğü yaşam görüşü, bütünlülüktür.

Yaşama aşinalığının pusu, varoluşumuzun büyüleyiciliğini gizler.

Çevrenize alıştığınızda ihityarlamışsınızdır çünkü artık düşünmeye ihtiyacınız kalmamıştır.

İnsan ya düşündüğü gibi yaşamalı ya da yaşadığı gibi düşünmekten vazgeçmeli.

İnsan ne düşündüğüne göre yaşamalı, yoksa yaşadığı gibi düşünecektir.

Düşünmek için yaşamayız, tersine: hayatta kalabilmek için düşünürüz.

Hep acıyla doğarız, bizimle büyür, zamanla alışırız; kol bacak sahibi olmak kadar olağanlaşır acı çekmek.

Sabahları uyanır uyanmaz kafam çalışmaya başlar.

Doğru, yaşamayı seviyoruz; ona alışmış olduğumuzdan değil ama sevmeye alışmış olduğumuzdan.

Öleceğimiz düşüncesi ölmekten daha korkunçtur.