Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Düşünmek bir nesneye bağlanmakla başlar.

İnsanlar kader mahkumları değil, kendi zihinlerinin mahkumudurlar.

Eleştirel bir zihin tutumu /yeti ile şüpheci bir tutum arasında çok önemli bir ayrım vardır.

İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

Yaşam öğrenmekle ilgilidir. Öğrenmeyi bıraktığınızda ölürsünüz.

İnsanların düşünme zahmetinden kurtulmak için yapamayacakları hiçbir şey yoktur.

Düşünmek denilen hakiki çalışmadan kaçmak için insanoğlunun bulamayacağı hiçbir bahane yoktur.

Ben en verimli şekilde ancak yürürken düşünebiliyorum ve yürüyüşün uzaklaştıramayacağı hiçbir saplantı düşünemiyorum.

Tıpkı bir generalin ordusunu harekete geçirmeden önce bir harita üzerinde minyatür figürleri hareket ettirmesi gibi düşünmek de fazla enerji sarf etmeden deneyler yapmaktır.

Büyük bir zihin çift cinsiyyetlidir.

İrade düşünmenin çekicidir.

Düşünmek, ruhun kendi kendine konuşmasıdır.

Düşünür; yeniden düşünen ve şimdiye kadar üzerinde düşünülmüş şeylerin asla yeterince düşünülmemiş olduğu kanısına varan kimsedir.

Düşünmek insanların hiçbir şey yapmadıkları zaman yaptıkları şey.

Düşünceler özgürdür ve hiçbir kurala tabi değildir.

Özgür iradeye ve bireysel sorumluluğa inanmanın sıkıcı tarafı problemlerinizin suçunu yükleyecek birini bulma güçlüğündedir. Sonunda o birini bulduğunuzda ise sürücü ehliyetinizin üstünde sıklıkla onun resminin çıktığını görmeniz çarpıcıdır.

En güzel savaş, insanın kendi öz varlığı ve tutkularına karşı giriştiği uğraştır.

Düşünmek çoğu insan için dünyadaki en büyük işkencedir.

Düşünmek yalnızca aydınlara, üniversite gibi kurumlara bırakılamayacak kadar ciddi bir meseledir.