Bilimin asıl amacı yeni kanıtlar bulmak değil, bunlarla ilgili yeni düşünce biçimleri keşfetmektir.

Bana inanmak zorunda değilsiniz ama kanıtlara inanmak zorundasınız.

Doğru düşünce olmadan doğru düşünce faaliyeti olmaz.

Düşünce ve eleştirinin olmayışı, doğrunun öznel güvenliğini ortadan kaldırır yalnızca.

Uygulama ve düşünce, bir sanatta çoğunu emin adımlarla ilerletir. Ut varias usus meditando extunderet artis / paulatim.

Felsefe, doğruyu bulma yolunda, düşünsel bir çalışmadır.

Doğru düşünce bilgidir.

Düşüncenin kendini gerçekleştirmeye çabalaması yetmez, gerçeklik de düşünceye doğru çaba göstermelidir.

Bilim doğayı kavrayışımızın ilerlemesinde etkili olmuştur, çünkü bilimsel ethos üç kilit ilkeye dayanır: Kanıtların peşinden götürdükleri yere git; Bir teorin varsa, doğru olduğunu kanıtlamaya çalışmak kadar yanlış olduğunu da kanıtlamaya istekli olman gerekir; Gerçeği nihai olarak belirleyen şey deneydir, insanın a priori inançlarının verdiği rahatlık da değildir, kuramsal modellerinde gördüğü güzellik ve zarafet de.

Ne düşündüğümüz, ne bildiğimiz yada neye inandığımız nihayetinde önemsiz. Asıl önemli olan ne yaptığımız.

İyi düşünmek iyidir; iyi hareket etmek çok daha iyidir.

Sözcükleri ne kadar çok yanlış kullanırsanız, o kadar çok yanlış düşünce doğmasına yol açarsınız.

Kanıt gerçeği tüketir.

Doğru sözler paylaşıldıkça doğru düşünceler artar, paylaşalım.

Düşüncenin tek doğru ve en yüksek olduğunu anlamayan kimse, felsefi düşünüşü asla yargılanamaz.

Doğal olarak gözlemden deneye geçildiğinde bilginin tartışmalı özyapısı daha da belirginleşir.

Deneyiniz, deneyiniz, denemeden hiçbir şeye inanmayınız.

Düşünceler kurşun askerler gibidirler, istendiği şekilde dizilebilirler ama onlarla bir imparatorluk ele geçirilemez.

İnanç ―kanıtlayamayacak olduğumuz ama doğru olduğu tasavvur edilenin kabul edilmesi.

İnsanların düşünceleri çoğunlukla kendilerini huzurlu kılacak tarzda kurulmuştur. Çoğu insan için doğruluk ikincil bir öneme sahiptir.