Tutkuyu, fedâkârlık ile sabrı kapsayan aşk, en yüksek dereceli sevgidir. İkisinin fışkırdığı pınar, 'gönül'dür.

Yazmak, gizemli, tutkulu ama çoğu kez yorucu bir serüvendir; bu yüzden aşka benzer.

Gülecekler bize, içinde kül olacak denli sevdiğimiz için ateşi.

Şekerim, gönül kimi severse güzel odur. Aşk ile büyülenen gönüller, kendi ruhlarının tanıdıklarından başkasıyla ateşlerini yatıştıramazlar.

Tiyatro benim için en güzel bir sanat dalıdır.

Nefesimi bırakıp seni tutacağım.

Aşk dediğim, ille kadın, kız hikayesi değil. Tiyatro, felsefe, şiir, hepsi ayrı ayrı aşklar işte...

Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez!

Ben her gece en az 500 defa sevgiden ölüyorum.

Öyle bir çık ki karşıma Her baktığımda ilk defa görüyormuşum gibi, az kalsın ölüyormuşum gibi hissedeyim seni .

Ayışığında oturuyorduk Bileğinden öptüm seni Sonra ayakta öptüm Dudağından öptüm seni Kapı aralığında öptüm Soluğundan öptüm seni Bahçede çocuklar vardı Çocuğundan öptüm seni Başka evlerde karşılaştık İliğinden öptüm seni En sonunda caddelere çıkardım Kaynağından öptüm seni.

Beni öp sonra doğur beni...

Aklımdan çıkmıyorsun dedim

Ben onunla içimden konuşuyordum.

Her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni Yoluna baş koymak diyoruz Biz barbarlar buna.

Dünya ne ki sevgilim benim sana yaptığım kubbe yanında? Düşsün, olsun, bırak, içinde yıldızlar patlıyor.

Ben bir Divan şairi değilim ki sevgilim, Sana bercesteler düzeyim Yine de giderayak gözlerine, ellerine, ayaklarına Tutulmuşluğumu herkes bilsin isterim.

Çünkü sanat da aşk gibidir; kandırmaz, susatır.

Size şu buyruğu veriyorum: Birbirinizi sevin!

Aşk iğnesiyle dikilince bir dikiş, kıyamete kadar sökülmez imiş.