Küçük çocuk konuşmayı öğrenir, öğretmeni olmamasına rağmen - çünkü konuşmayı bilenlerle yaşar.

İnsanların düşünme zahmetinden kurtulmak için yapamayacakları hiçbir şey yoktur.

Düşünmek denilen hakiki çalışmadan kaçmak için insanoğlunun bulamayacağı hiçbir bahane yoktur.

Gezmek, mutlaka uzağa gitmeyi gerektirmez; tarihe ve beyinlere yapılan seyahatler büyüleyici olanlardır.

Yeni bilgi gelirse, onu içe alıp üstünü kapatır gibi göz kırparız.

Büyüme nesnelerle ilgili bilgi kırıntılarından dünyalar kuran logaritmik bir öğrenmedir.

Bir zihni muhakeme edebilir durumda tutmak için beyni hangi yaşta ne kadar yorabiliriz; yorgunluğun dağılma yarattığı nokta bunama, yorgunluğun daha büyük yorgunluklar için rezerv topladığı zaman çocukluk yılları mıdır acaba?

Bir şeyi parmakla işaret etme becerisi kazanmak bile zihinsel gelişme işaretidir.

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Ben en verimli şekilde ancak yürürken düşünebiliyorum ve yürüyüşün uzaklaştıramayacağı hiçbir saplantı düşünemiyorum.

Tıpkı bir generalin ordusunu harekete geçirmeden önce bir harita üzerinde minyatür figürleri hareket ettirmesi gibi düşünmek de fazla enerji sarf etmeden deneyler yapmaktır.

Eğitimin sırrı, çocuğa saygıyla başlar.

Çocuğun kafasını boş laflarla, eski, ölü dillere ilişkin bilgilerle bombardıman etmeyin!

Zihin, doldurulması gereken bir kazan değil, tutuşturulması gereken bir ateştir.

Kitap, okuyucunun zihninde canlanan bir filmdir. Filmleri izledikten sonra "Ah, kitap daha iyi" deyişimizin nedeni budur.

Düşünmek insanların hiçbir şey yapmadıkları zaman yaptıkları şey.

Yeni fikirlerle karşılaşan bir beyin asla eski haline dönemez.

Düşünmek bir nesneye bağlanmakla başlar.

Nasıl düşüneceğini bilmek, sadece ne düşüneceğini bilenlerin çok daha ötesinde olmanı sağlayacaktır.

Çocuklarınıza nasıl düşünmelerini değil, ne düşünmelerini öğretiyorsunuz.