Nikah, sevginin tükeneceği korkusudur.Bu nedenle, sevgiyi tüketmedir.

Yaşam bir sevme işidir. Doğanın her güzelliğinde bir romantizm var.

Sen bana sevgilim de
Sanki herkesin bakışında bir teşekkür gelir bana
Dudaklarının izi dudaklarımdaysa
Ben başardım demektir yaşamayı.

Sadece sevgiye tutunacak gücü olan yaşar.

Birçok durumdan şikayetçi olsam da Türkiye, doğduğum, doyduğum, yaşayacağım, öleceğim yer. Zaten insanın vatanı, sevdiklerinin yanı.

Yaşamda en yüksek bedel, sevginin korunması için ödenir.

Bizi yaşamanın ağır yükünden ve ıstırabından kurtaran tek sözcük sevgidir.

Bir kelime Bizi yaşamın tüm ağırlığı ve acısından kurtarır.

Hiç kimse yaşamı yaşlanmakta olan kişi kadar sevmez.

Dünyayı aydınlatan salt sevgidir sanır insan. Ama sevgiyi besleyen, olanca güzelliğiyle dünyadır aslında.

Yaşamın genel geçer doğruları vardır: Hak, hukuk, adalet, sevgi, kardeşlik, birlik, beraberlik.

Ölmeyi ve kelimenin tam anlamıyla ölmeyi öğrenmeliyiz. Sonun korkusu tüm sevgisizliğin kaynağıdır.

Yiyordunuz içiyordunuz  Yaşamıyordunuz ki.

Bir yaşam sevgiye dayalı olmalıdır.

Dinin merkezinde sevgi vardır. Sizi seviyor ve sizi affediyorum. Ben senin gibiyim ve sen de benim gibisin. Bütün insanları seviyorum. Dünyayı seviyorum. Yaratılanları seviyorum. Yaşamımızdaki her şey sevgi üzerine kurulu olmalıdır.

Şiir olmasaydı, yaşama dediğimiz oluşun çarklarından biri eksilirdi. Belki kıyamet kopmazdı ama insanlar sevişemez, öpüşemez, beğenemez, yarınların yeni düzenine şiirli dünyanın hızıyla kavuşamazdı.

Doğru, yaşamayı seviyoruz; ona alışmış olduğumuzdan değil ama sevmeye alışmış olduğumuzdan.

Sevgiye saplanıp kalmaya karar verdim. Nefret, taşımak için çok ağır bir yük.

Hayvanların insan tüketimi için sadece kaynak olmadığını hatırlayalım. Onlar, bu gezegendeki tüm güzelliğin ve yaşamın bolluğunun ortak mirasçıları olarak bizimle birlikte evrimleşmiş olan, kendi başlarına görkemli varlıklardır .

Hiçbir şey olmamak ve hiçbir şeyi sevmemek, aynı şeylerdir.