Mal sahibi mülk sahibi, Hani bunun ilk sahibi, Mal da yalan mülk de yalan , Var gel biraz da sen oyalan.

İncinmemek istersen eğer mülk-i fenada

Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez.

Sular hep aktı geçti, kurudu vakti geçti, Nice han nice sultan tahtı bıraktı geçti, Dünya bir penceredir, her gelen baktı geçti...

Dünya bir köprüdür. Üzerinden geçin ama mesken kurmayın.

Cihan kimseye kalmaz, ey kardeş! Gönlünü Yaratan'a bağla; o kadar...

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Şu yalan dünyanın sonu hiç imiş,
Akşam gelip konan, sabah göç imiş.

Cenâb-ı Hakk dünyayı nasıl yokluğa mahkûm ettiyse, siz de onu bir tarafa atın.

Yakında her şeyi unutacaksın; yakında herkes seni unutacak.

Biraz zaman geçsin her şeyi unutacaksın, biraz zaman geçsin her şey seni unutacak.

Rüzgârda sallanan bir saza yaslanmayın, güvenmeyin; çünkü ten otlar gibidir; ihtişamı kır çiçekleri gibi solar gider.

Sen olsan da olmasan da bu güzel dünya varlığını sürdürecek.

...Yaşam da böyle; aşk da - belli belirsiz, geçici, kaçıcı bir şey.

Dünya denilen bu kokuşmuş çöplükte her şeyden şüphe edebiliriz; bir annenin sevgisi hariç.

Bu dünya bir tiyatro, bu hayat bir sinemadır. Her olayın bir ömrü vardır, gelir geçer. Bu âlemde geçmeyen şey olur mu?

Hayat, hayaldir.

Zamanın mahvetmeyeceği hiçbir şey yoktur.

Dünyalıklarına ve bulunduğun haline güvenme. Çünkü Allah tüm bunlardan seni hesaba çekecektir.

Hiçbir şey bizim için değil ve bize ait değil. Güzel şeyler bize ancak bir süre için sunuluyorlar.