Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Hayat küçük şeylerden oluşur. Eğer sen seversen büyük olurlar.

Dünyayı döndüren kadınlar değildir ama o dönmeyi anlamlı kılan varlıklardır.

Hayata değer vermeyen onu hak etmemiştir.

Dünyada anlamsız hiçbir şey yok. Hepsi senin onlara bakış biçimine bağlı.

Diseler aşkı ko al ne dilersen / Diyem aşksız cihân değmez samane

Hayat parçalarda değil, bütünün içindedir.

Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.

Güç ancak ölüleri korur.

Maneviyat kelimesi ”mana” kökünden geliyor. Mana anlam demek. Sizin anlamlarınız varsa maneviyatınız, değerleriniz varsa ahlakınız, kurallarınız varsa dininiz var demektir.

O kadar çok tanımı var ki şiirin. Neredeyse herkes için farklı bir anlamı, farklı bir duruşu var. Yine de insanın kalbinden geçenleri, içinden geldiği gibi ortalığa dökmesi diye bir tanım getirebiliriz belki.. Benim içinse şiir, kendimi ifade etme yöntemi. Bir çeşit konuşma. Ya da hatıralara uğrama metodu. Hayatın koridorlarında savrulup giderken , "bir dakika ben de buradayım" diyebilmektir diye düşünüyorum.

Şiirden önce aşk vardı, şiirden sonra ölüm var.

Hayat dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.

Cihad içinde geçen bir hayat, kölelikten çok daha iyidir.

Benim için hayat, nefesi ilk aldığımda değil, ilk tuttuğumda başladı diye düşünüyorum.

İnsan inciyi denizden çıkarmayı bilmezse, o, ha inci olmuş, ha çakıl taşı!

Ancak acıya verdiğim değer kadar değer veriyorum hayata, onsuz edebilirim. Ama namus, benden çocuklarıma kalacağı için, yalnız onu savunacağım ben.

Hayatı işe yarar bir şekilde kullanmak, onu kendisinden daha uzun ömürlü bir şey için harcamaktır.

Ömrünü uzatan bir şey için hayatı harcamak.

Her şey önemlidir, ama önem dereceleri vardır.