Her akıllı insan hayatın güzel bir şey olduğunu, amacının da mutlu olmak olduğunu bilir,” dedi babam üç güzel kızı seyrederken. “Ama yalnızca aptallar mutlu olur. Nasıl izah edeceğiz bunu?

Dinle beni: Hayat ilkeler için değil, mutlu olmak için yaşanır.

Bir başkasınınkiyle karşılaştırmadan kendi hayatın tadını çıkar.

Mutluluk bir amaç değildir. Bir yan üründür.

Ama amaç kişiseldir. Doğru ya da yanlış olamaz. Doğru ya da yanlış olamaz. Seninle ilgili olamaz. Kendi hayatını yaşamaya karar verirsin. Birisi size nasıl yaşayacağınızı söylerse, özgür değilsiniz. Kendi amacınızı seçmezseniz, siz bir köle olursunuz.

Kendi aklıma sahip olmayı geri kazanana kadar gerçek sevinci asla bilemezdim.

Anlam katamadığınız, anlamlandıramadığınız hiçbir şey sizi mutlu etmez.

Hayat kısa ve her gününü bir başkasının yapmanı istediği şeyi yapmakla geçirmek zorunda kalmanın yolu bu değil.

Her şeye bireysellik getir. Taklit etmek, hayatı ıskalamaktır. Taklitçi olmak nevrotik olmaktır. Bu dünyada aklı başında olmanın tek yolu, bireysel, özgün olmaktır. Kendine özgü ol.

Mutluluğun peşinde koşan bir insan mutluluğu bulamaz. Mutluluk, başka şeylerin yan ürünü olarak gelir.

Hayatın amacını mutlu olduğun yerde ara.

Hem komedi ve hem ütopya, insan aklının egemenliği altında toplumsal yapıda bozuklukların olmayacağı ve ikincisi, eğer olacak olursa, bunun kesinlikle düzeltilebileceğidir. Düzeltmek için ise, anlatmak, göstermek ve ikna etmek yeterlidir. Bu yapılınca var olan yapıdaki bozukluklar ister gülünç bir konuma indirilecek ve isterse, insan onuruna yakışmaz nitelikte bulunarak mahkum edildikten sonra, komediler, mutlaka mutlu son ile biter; ütopyacılar, binlerce yıl sürecek mutluluğun reçetelerini verirler.

Yaşamımızdaki ışığın, aydınlığın dinamosu akıl, mutluluğun kaynağı ise sevgidir, aşktır ve hoşgörüdür. İnsanın yaşamında oluşan gölgeler, karanlıklar akla sırt çevirmekle, mutsuzluk ise sevgi ve hoşgörünün nefrete dönüşmesiyle oluşur. Aynı zaman dilimi içerisinde yaşayan insanların bir bölümünün yaşamlarına akıl ve sevgi şekillendirirken, çağın gerisinde kalmışların yaşamlarına sorgulanmamış itikatlar, alışkanlıklar, masallar ve de kendi çemberlerinin dışındakilere karşı duydukları kin ve nefret yön verir.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Eğer bir din insanları mutsuz ediyorsa, sizi nefrete sürüklüyorsa o Allah'ın dini değildir. Çünkü din insanları mutlu etmek ve birleştirmek için vardır.

Herkesi mutlu edemezsin, çünkü pizza değilsin.

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili.

Hayatta en büyük talihsizlik, akılsız bir babanın çocuğu olmaktır.

Hayatı işe yarar bir şekilde kullanmak, onu kendisinden daha uzun ömürlü bir şey için harcamaktır.

Hayatımın çoğunu mutlu bir şekilde başkalarının gerçekleştirmesi için planlar yaparak geçirdim.