Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır.

Sonsuz uzayda etrafında bir düzine daha küçük kürenin döndüğü yuvarlak, ortası sıcak, üzerindeki küflü tabakanın canlı ve bilinçli varlıklar ürettiği soğuk sert bir kabukla kaplı sayısız aydınlık küre - bu ... gerçek dünya.

Şu andaki biçimi bakımından bu dünya mümkün olan tek dünya değildir.

Başka bir dünya var.  Bu da var. Ve bu onun içinde. Ama, bu bir.

Bu dünya en çirkin saçmalıklarla dolu. Bazen pek mümkün olmadığını düşündüğünüz şeyler olur.

"Gerçeklik" sözcüğü de bir sözcüktür, doğru kullanmayı öğrenmemiz gereken bir sözcüktür.

Dünya hakkında zihninizde ne taşıyorsanız, dünyada da onu görürsünüz. Hayat hakkında zihninizde ne taşıyorsanız hayatta da onu görürsünüz.

Pek az ölümlü, Tanrı'nın krallığının, dünyevî erişimlerin krallığını da içerdiğini bilir. Tanrısal krallık, dünyevîye de uzanır; fakat doğası gereği aldatıcı olan bu ikincisi, Gerçeklik'in özünü barındırmaz.

Dünya şeylerin değil, olguların toplamıdır.

İki dünya var. Biri çizgi ve kanunla ölçebildiğimiz dünya, diğeri ise hayalimizle ve yüreğimizle hissedebileceğimiz dünya.

Merhaba bebeler. Dünya'ya hoş geldiniz. Buranın yazları sıcak, kışları soğuk geçer. Burası hem yuvarlak, hem ıslak, hem de kalabalıktır. Taş çatlasa bebeler, yaşayacak en fazla yüz yılınız var.

Dünya'nın olabileceği tek hal vardı: Olduğu hal.

Biz kendi yarattığımız bir dünyada yaşıyoruz.

Gerçek olandır, söylenen değil. Söylemek insana bağımlıdır; gerçeğe değil.

Yeni bir dil olmadan yeni bir dünya olmaz.

Papuç deliğinden seyrettiğimiz dünya

Dünya, çoktandır bir zamanın düşünü görmektedir, ama onu gerçek anlamda yaşamak için şimdiden bilincine sahip olması gerekir.

Gerçek anlamda altüst edilmiş bir dünyada doğru, bir yanlışlık anıdır.

Bu dünyayı bir hava kabarcığı bir serap gibi düşün. Dünyayı böyle gören kişiyi ölüm görmez.

Dünyayı, olduğu gibi, gerçek yüzüyle görmek, materyalizmdir.