Unutulmuyor deme sakın, unutanlar var.

Aşk ne kadar kısa ve unutmak ne kadar uzun.

Unutmak zaman ister demiştim, yanılmışım. Zaman değil yürek istiyormuş. O da sende kaldı.

Kadınlar, kendilerine yapılan birçok şeyi affedebilir; ama affetikleri şeyleri hiçbir zaman unutmaz.

Sıradan izler bırakır en tutkulu aşklar.

İçimde mis kokulu kızıl bir gül gibi duruyor zaman.

Ölüm mesafeyi arttırır ve hafızayı köreltir.

Bir zamanlar deliler gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

"Unutma!" dediğimiz olay öyle bir değirmen taşı ki, zaman geçtikçe, değirmen taşları arasında kalan buğday tanelerinin evvela bulgur, biraz sonra un haline gelmesi gibi, olaylar beyinlerde yavaş yavaş un haline geliyor ve zaman ilerledikçe, o un zerrecikleri de zaman rüzgârı önünde savrulup gidiyor.

Ve zaman büküyor ikimizi de, Biz farkında olmadan...

Zaman dostluğu güçlendirir, aşkı zayıflatır.

Aşk bıkmakla ölür, unutmakla gömülür.

Biraz daha beklersen mutlaka unutursun.

Nerede olursa olsun, erkek ve kadın, birbirine zıt düşüyor. Erkek yüz kere sevebilirken, kadın çok sevip, çok unutma gücüne sahip.

Seni unutmama fırsat verme.

Sevgi ne birden var olur, ne birden yok olur.

Zaman unutturmaz, uyuşturur.

Kitap unutulmaya razıdır, fakat kadın razı olmaz..

Zaman kendini ilan ediyordu. Beyhudedir, diyordu bütün bu ıstıraplar, unutmalar ve hatırlamalar, ben varken hepsi beyhudedir!

Hadiseler kendiliğinden unutulmaz. Onları unutturan, tesirlerini hafifleten, varsa kabahatlilerini affettiren daima öbür hadiselerdir.