Derdim kadar olsaydı kuvvetim, benimle baş edemezdi kasvetim.

Melankoli, bir kış gecesindeki seslerdi.

Nefret eylemde bulunma gücünü kısıtlar.

Perde büyülü bir dünyadır. Öyle bir gücü vardır ki, duyguları başka hiçbir sanat formunun yanına bile yaklaşamayacağı bir şekilde ortaya çıkarır.

Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim.

Tasanın etrafında gezgin olmuş insanlar. Kısacık molalarda tanıdılar mutluluk denen kelimeyi.

Dertle anlaş, deva bul. Üzüntü kalbi sömürür.

Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Seni hasta eden dışarıda yağan yağmur değil, içine yağan yağmur.

Mizahın gizli kaynağı neşe değil, hüzündür. Cennette mizah yoktur.

Ağlayabilirdim, ama neye yarardı?

Bir ambar dolusu hüzünle dönüyorsun gittiğin yerlerden...

Sevildiğini hissetmek çok güçlendirici bir şey.

Tanıdıklarım, hüzün kadar neşeli biri olduğumu bilir. İkisini bir arada severim.

Biz sevinçlerimizi ve hüzünlerimizi onları yaşamadan çok önce tercih ederiz.

İnsanın hayatında neşenin yeri olduğu kadar hüznünde yeri olacaktır.

Aşk, nefretin söndürdüğünden daha fazla ateş yakar.

Yaşlılık diye bir şey yoktur, sadece hüzün vardır.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

Neyi yaşıyoruz şu anda, Nelerle sığmıyoruz dünyaya, Aşktan Öfkeye geçiriyoruz birdenbire, Sevinçten üzüntülere, Durgunluktan coşkulara koşuyoruz, Coşkulardan Mutsuzluğa gömülüyoruz sessizce Ve yaşıyoruz böylece her yılı, Koskoca bitmez bir saniyede.