Hiçbir düşünce kutsal değildir. Bütün düşünceler gelişir ve değişir. Eğer gelişmeyen ve değişmeyen bir düşünce varsa, çoktan bitmiş, ömrünü tüketmiştir. Sadece embesiller fikir değiştirmez.

Hayat hem kendini geliştirmek hem de aşmaktır. Eğer bir şey sürekli aynı durumda kalıyorsa, o zaman yaşamak sadece ölmemektir.

Temiz tutmak için ara sıra fikrini değiştirmeyi düşünen insanlar için iyidir.

Değişimin ve değişime gereksinimin olmadığı yerde akıl da yoktur.

Bir iş ya daha iyi ya da daha kötüye doğru ilerler.

Her toplum zamanın akışı içinde sürekli değişim geçirir.

Tarih yinelenmez, yenilenir...

Siz Kendinizi Değiştirirseniz, Herkesin Değiştiğini Ve Geliştiğini Göreceksiniz.

İnsan, düşüncesini değiştirerek hayatını değiştirebilir.

Bıraktığın yerde olabilirim; ama bıraktığın gibi değilim.

Düşüncesini hiç değiştirmeyen biri, durgun bir suya benzer; aklın sürüngenlerini besler.

Eski alışkanlıkları bırakmak zordur. Bu nedenle de herşey eskisi gibi sürüp gitti.

Düşünceyi geliştirmenin tek yolu onu dogmalardan kurtarmaktır.

Devrimlerin en büyük nedeni, milletler ilerlerken anayasaların hareketsiz kalmasıdır.

Duygusal uyaranın yaptığı iç ortamımızı değiştirmekse, düşünsel uyaranın yaptığı da dış ortamımızı değiştirmektir.

Bir şey yıkılırsa, çocukların öğreneceği parçalar olur.

Bir adamı öldürebilirsin ama bir fikri öldüremezsin.

Kararları değişmez.’ Ama ‘karar vermek’ esasen fikrini değiştirmek demek değil midir? Daha önce karar vermemişken şimdi bir yargıya varıyorsun.

Felsefe donup kalmayı sevmez. Paul Valéry'nin sözleri anlamlı : "Sadece istiridyelerle ahmaklar yapışıp kalırlar.'

Artık bir çekirdek değildim. Kendi içimde büyümüş, ortadan kaybolmuş, başka bir şeye dönüşmüştüm.