Değişim hayatın kanunudur. Yalnızca geçmişe ya da şimdiye bakanların geleceği kaçıracağı kesindir.

Geçmiş günün olayları ile uğraşacağına geleceği düşün.

Defter aynı olduğu sürece, yeni bir sayfa açmanın ne önemi var? Bazen defteri değiştirmek zorundasın.

Geçmiş kabul etmiş olsa da, gelecek bazılarımızı kabul etmeyecektir.

Hayat yalnızca geriye doğru anlaşılabilir. Fakat ileriye doğru yaşanmalıdır.

Hayat, geriye doğru anlaşılır ama ileriye doğru yaşanır…

Geçmişinizin esiri olmayı bırakın. Geleceğinizin mimarı olun.

Fikrinizi her zaman değiştirebilirsiniz. Ancak şunu unutmayın; farklı bir gelecek seçmek, farklı bir geçmiş yaratmakla mümkündür.

O geçmişte yaptığınız bugüne etki edecek bir şey değildir. O şu anda yaptığınız bedelini vererek geçmişi geri alacağınız ve sonra da geleceği değiştirebilecek olduğunuzdur.

Her şey yıkılıyor. Duvarlar, kaleler, şatolar, yıldızlar, heykeller, hayaller, inançlar, değerler, geçmişe bağlanan her şey Her şey tuzla buz, paramparça! Merhaba yeni dünya!

Her azizin bir geçmişi, her günahkarın bir geleceği vardır.

İnsanın geri dönüşü yoktur, varlığı gereği hep kendi kendinin önünde gitmeye zorunludur, geçmiş zamanın falan anı geri dönemez diye değil, tersine: Zaman geri dönmez, çünkü insan olmuş olduğu şeye geri dönemez.

Geçmişin arabalarıyla hiçbir yere gidemezsiniz.

Geçmişe dönüşü savunurken ileriye gitmemiz mümkündür. Geçmişi yeni baştan inşayı hedefleyen bir programın (başarıya ulaştığı takdirde) varış noktası ise geçmişin tekrarı olamaz.

Yaşadığınız hayatla yaşayacağınız hayat arasında bir çeşit etkileşim olması gerektiğini düşünüyorum.

Geleceğe, geçmişte döşenmiş çelik raylar üzerinden ulaşılmaz.

Her şey değişir, virgülden öncesi de...

Geçmişi değiştiremezsin, ama gelecek hala genç ve değiştirilmesi mümkündür.

Birçok insan dünden şikayetçi. Bizim dünü değiştirecek gücümüz yok. Ancak şu an veya 30 yıl sonrası bizim kontrolümüzde. Kendinizi değiştirin, ufak adımlar atın ve 10 yıl boyunca kararlı olun.

Mazi neler yutuyordu neler! Kederlerimizi, götürdüğünden ziyade sevinçlerimizi de gömüyordu. En büyük filozoflarımız bile geçmişle gelecek akımları arasında bizi sürükleyen şimdiden doğacak saadetleri bekleyerek yaşamıyorlar mı? Hayatın aldatıcılığında öyle bir sihir var ki, gelecek zaman, çektireceği bütün felaket ve uğursuzlukları tesirli bir söyleyişle yüzümüze bağırsa, yine maksadının korkunçluğunu anlamak istemeyeceğiz.