Her değerin anası emektir.

İnsan her ne öğrenmek isterse istesin, bilgi sermayesini bir çalışma karşılığında kazanabilir.

Ancak insan emeğinin onda somutlaştığı oranda bir değer kazanır.

Alınteriyle kazanılıcak başarıların peşine düşmeli.

Daha çok emek harcadığımız ürün, çabuk yapılandan daha değerlidir.

Biz çok çalışmış, az gelişmiş bir ülkenin çocuklarıyız.

Ben dünya malına değer vermeyen bir insanım. Bir dairem bile yok. Tüm paramı araştırmalara harcıyorum. Maalesef kitabın çok korsanı var. Biz bunların ufak tefek gelirleri ile ayakta durmaya çalışıyoruz.

O yalan. Çocuk bakıcılığı yaptım, temizlikçi diye yazdılar. Önemli değil. Gündelikçilik de yapmış olabilirdim. Ne fark eder ki?

Sıkı bir çalışmanın yerini hiçbir şey alamaz.

Başarılı her insan, en azından kendi programını yapmaya yetecek kadar dışarıya kapalı olmak zorundadır.

İtaat etmesini öğrenen kişi emir vermesini de bilir.

Önce kendini kontrol etmeyi öğrenmelisin.

Sadece bedelini ödediğin şeyi alabilirsin.

Özgür insan kendine yeni çalışma koşulları yaratır; son derece zevkli ve bir o kadar da üretken, verimli çalışma ortamı.

Çeşitliliğe değer vermeyi öğrenmeliyiz.

Oysa, emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez.

Çalışın toplumsal serveti arttırmak için çalışın.

Esinlenme diye bir kavramın varlığı kesin; önemli olan insanı çalışırken yakalaması.

Gerçek disipline sahip bir adam asla biriktirmez; her an öğrendiği şeyin öldüğünü hisseder ve tekrar bilgisiz olur. Bu bilgisizlik ışık saçar.

Her çapa, yüzlerce dönümlük ekime, küçük de olsa bir katkıdır.