Sabır... Üstünde kara bulutlar olan bir grilikti sabır. Umuduysa sarıya boyuyordum; tıpkı sabahları birkaç saat görebildiğimiz güneş gibi. Hemen gökte yükselip evin ardından gözden kayboluyor ve sonsuz bir maviliği seyretmek zorunda bırakıyordu bizi.

En korkulu anlarında bile ümidini kırma, unutma ki iliklerin en lezzetlisi en sert kemikte bulunur.

Ok ancak geri çekerek atılır. Hayat seni zorluklarla geri çekiyorsa, seni daha büyük bir şeye fırlatacağı içindir. Nişan almaya devam et.

Bütün büyük işler, küçük başlangıçlarla olur.

Her şeyin başlangıcı küçüktür.

Bütün büyük işler, küçük başlangıçlarla olur.

Bir işaret et, bir çizikten yol bulurum. Bir çizikten değil miydi onca köprü kurduğun?

Yarın bir kapıdır ve sen uykudan o kapıdan geçmek için uyanırsın.

Gün ola devran döne. Umut yetişe.

Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?

Neden halâ gelmedi, yoksa Saati mi şaşırdı hıyar? Gerçi hiç saati olmadı ama.. En azından birine sorar.

Başkalarını taklit ederek başlarsınız, açıklık yoktur ve başarısız olmanın birçok nedeni vardır. Ancak orada yavaş büyüyen bir tohum bulunur.

Hayal edebilirseniz yapabilirsiniz. Her şeyin bir fareyle başladığını hiç aklınızdan çıkarmayın.

Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir...

Yelkenimizdeki rüzgârı çaldılar! Yılmadık.

İnsan önce renklerden başlamalı değişmeye.

Sabır ve azim, zeka ağırlıklarının iki katından daha değerlidir.

Her şey kolay olmadan önce zor.

Sıradan başarılar sokakta dikilmekle sağlanır.

Sakin ve devamlı, ilerleme böyle olmalı.