Yaptıkların bir fark yaratıyormuş gibi davran, çünkü yaratıyor.

Bir çocuk için önemli olan şey onları sevmeniz, onları korumanız, büyürken ve kim olduklarını ararken onlara yardımcı olmanız. Ve birer ebeveyn olarak, onların bağımsız bireyler haline gelmelerine yardımcı olmak ve dünyada ve yaşamda geniş bir bakış açısına sahip olabilmeleri ve ihtiyaç duyacakları tüm bilgileri onlara sağlamak sizin sorumluluğunuz. Biliyorum ki Nic ile bu konuda kesinlikle aynı düşüncedeyiz.

Ana-Babaların zekâ ve bilgi düzeyi ne kadar düşük, kültür ufku ne kadar dar, duyarlılıkları ne derece yüzeyselse, çocuklarına hükmetme, yani onları kendilerine benzetme arzuları da o derece güçlü olur. Birçok şey gibi özgürlük de aileden başlar.

Dinin ahlaklı olmak konusundaki etkisi uygulamada oldukça azdır.

Bir insanın inanç sistemini değiştirebilir ve böylece o insanın davranışını etkileyebiliriz.

Bir çocuk hatalı davranıyorsa önce ailesine bakmak gerekir.

Bir çocuğun eğitimi, o doğmadan en az yüz yıl önce başlamalıdır.

Kızlarınızla konuşun. Oğullarınızla oynayın. Onların en iyi arkadaşı herkesten çok siz olmalısınız. Bu toplum, çok fazla kötü arkadaş sunuyor. Onlar bu tür arkadaşlıklar edinmeden önce, en iyi arkadaşlığı sizde bulmaları gerekiyor.

Terbiye ana kucağından başlar; her söylenilen kelime, çocuğun şahsiyetine konan bir tuğladır.

En iyi nasihat, iyi örnek olmaktır.

Küçükler ot gibidir, büyükler ise rüzgâr: rüzgâr ne yöne eserse, otlar o yöne eğilir.

Çocuğun sıcaklık ve sevgi almamasının ana nedeni, ebeveynlerin sonuç olarak sevgi verememesidir.

Çocukların nasihattan çok iyi örneğe ihtiyaçları vardır.

Eğitim, insanlara bilmediklerini öğretmek değildir. Eğitim, insanlara davranışlarını geliştirmelerini öğretmektir ve bu da en iyi örnek olarak öğretilir.

İnsanları görme biçimin onlara davranış biçimindir; ve onlara davranış biçimin onların nasıl bir kişi olacaklarıdır.

Ana-baba iyi terbiye almışlarsa çocuklar da terbiyeli olur.

İnsanların birer kişisel tercihleri olduğunu ve bu tercihleri yapmakta özgür olduklarını doğru kabul ediyorsanız; özgür tercih demek hiçbir etki altında kalmadan demektir ve ben bunu hiç anlayamıyorum. Hepimiz tüm tercihlerimizde içinde yaşadığımız kültürün, ana-babamızın ve baskın değerlerin etkisinde kalıyoruz. Öyleyse bizler etkileniyoruz; yani özgür tercih yoktur.

Ana-baba iyi terbiye almışlarsa çocuklar da terbiyeli olur.

Mesele, çocuklarına vereceğin herhangi bir ders değil, örnek bir yaşamdı.

Er ya da geç hepimiz annelerimizden alıntı yaparız.