Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedir, Ben kimem sâki olan kimdir mey-i sahbâ nedir.

Aşk imiş her ne var âlemde. İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!

Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar, bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir, sevgi.

Ete kemiğe büründü, Yunus deyu göründü.

Aşkı tarif gerekirse sana, anlatayım;
Aşk ne biliyor musun?
Benim sana yaşadığım,
Senin durmadan üstüne bastığın.

Gerçek aşk daima kişisel yarar duygusundan vazgeçme temeli üzerinde yükselir.

Tutkuyu, fedâkârlık ile sabrı kapsayan aşk, en yüksek dereceli sevgidir. İkisinin fışkırdığı pınar, 'gönül'dür.

Sevmenin de sevilmenin de bir bedeli var, aşar tenimizi.

Kurallara kurban ettik tüm aşkları.

Hiçlik aldatır.

Gerçek aşk sevgilinin bütün kusurlarını görür ve sever... Aşk inanmanın şiiridir. Aşk şüphe etmez. Aşk kıskanmaz. Aşk iğrenmez. Aşk çirkin bulmaz. Aşk küçümsemez. Aşk bencilliğin, kendini sevgiliden daha üstün görmenin, buhranın ve kötümserliğin tam zıddıdır. Aşk istemez, yalnız verir. Aşk bir mücadele değil âhenktir... Aşk bunun için ilâhidir... Gerçek aşkın bir tek değişmez vasfı vardır: Tükenmezlik... Aşk engellere ve hücuma uğradıkça kuvvetlenen ihtirastır. Rakipsizdir, yenilmez... Aşk kendi saadetini bir başkasınınkine feda etmektir... Mârifet bize yâr olmayan sevgiliyi kalbimizin içinde öldürmek! İşte en haklı, en mâsum, en kudretli ve en muhteşem cinayet.

İki gönül bir olunca, soğan yesen bal gelir.

Öleyim dirileyim dünyâda Circis gibi/ Günde bir kez kılayım cânım o hünkâra fedâ

Yine o, hep o, yalnız o, daima o...

Bir tohum verdin çiçeğini al. Bir çekirdek verdin ağacını al. Bir dal verdin ormanını al. Dünyamı verdim sana bende kal.

Niye var olan da, hiçlik değil? Soru(n) bu!

Asıl zevk, uğruna bir başkasından vazgeçilendir.

Gülecekler bize, içinde kül olacak denli sevdiğimiz için ateşi.

Gerçek aşk daima kişisel yarar duygusundan vazgeçme temeli üzerinde yükselir.