Manzarayı bilir misin hiç görmediğin yerlerdeki? Bilmeden konuşmak aptallık değil de ne ki peki?

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Cehaletle deha arasındaki gerçek fark nedir biliyor musunuz? Dehanın sınırları var cehaletinse hiçbir sınırı yoktur.

Özgür insan, okuyan insandır. Çünkü okuma, bilgisizliği ve kör inançları yenen tek güçtür.

Hiç kimse hem cahil hem de özgür olamaz.

Bize bol bol ziya kucakla getir; düşmek, etrafı görmemektendir.

Korkunun sebebi bilgisizliktir.

Tüm soruları yanıtlamaya hazır olmak aptallığın yanılmaz işaretidir.

Bilgi her zaman cahilliği yönetecektir.

Korku, her zaman cehaletten kaynaklanır.

Karanlıktan korkan bir çocuğu kolaylıkla affedebiliriz. Hayattaki gerçek trajedi yetişkinlerin aydınlıktan korkmasıdır.

Bağnazın kafası gözbebeği gibidir; ne kadar aydınlık olursa o kadar küçülür.

Her zaferden sonra pişmanlık duyulur. Pişmanlık duyulmayan tek zafer cehaleti yenmektir.

E, boşuna bilgi ışıktır dememişler.

Aptallar ayetlerde gizlenmiş olarak gördükleri şeylere hayran kalır ve onları severler.

Çocukların karanlıkta ürpermesi ve her şeyden korkması gibi biz de bazen ışıkta çocukların karanlıkta dehşete kapıldıkları ve hayallerinde gerçekleşmesini bekledikleri şeylerden daha fazla korkarız. Bu korku ve ondan doğan karanlık; güneşin ışınları ve günün aydınlığının parıldaması ile değil doğa yasasının görünüşü ile def edilebilir.

Aptallar bilgiden nefret eder.

Bir insan ne kadar çok şeye inanırsa o kadar az şey bilir. Ne kadar az şey bilirse o kadar aptal olur. Ne kadar aptalsa o kadar kolay yönetilebilir.

Bilgili bir aptal, bilgisiz bir aptaldan daha aptaldır.