Felsefe, medeni toplumlarda, eğer sıradan insanlar servetten yoksunsa, özgürlüğün aldatıcı olmadığını unutmuş.

Ve şunu kastediyorum: özgürlük, yalnızca kişisel özgürlüğün dar anlamında değil, daha geniş anlamda, her bireyin potansiyelini sonuna kadar geliştirmek için ekonomik ve sosyal özgürlüğe sahip olması. Herkesin eşit değeri üzerine kurulu topluluğun anlamı budur. Kuzey Afrika çöllerinden Gazze'nin kenar mahallelerine, Afganistan'ın sıradağlarına kadar açlar, sefiller, mülksüzler, cahiller, yoksulluk ve sefalet içinde yaşayanlar: onlar da bizim davamız.

Zenginlik ve özgürlük devlete başkaldırmaya, hor bakmaya götürür. Özgür ve zengin adam haksızlığa, zorbalığa kolay katlanamaz. '' '' Yoksulluk ve açlık yürekleri çökertir, ruhları körletir, insanları acı çekmeye, köle olarak yaşamaya alıştırır: Öylesine ezer ki onları, boyunduruklarını sarsmaya güçleri kalmaz.

Ölmesini bilene hiçbir şey zorla yaptırılamaz.

Büyük bir servet, büyük bir köleliktir.

Açların boyun büktüğü memlekette, Kişi özgürlükten laf etmemeli.

Bu da ölmenin iyi yanlarından biri; eğer kaybedecek bir şeyin yoksa istediğin riske girebilirsin.

Elde etmeden önce, elden bırakmayı öğrenmeli.

Kör, sapkın, cani çalışma tutkusu, özgürleştirici makineyi, özgür insanları köleleştiren bir araca dönüştürüyor. makinelerin üreticiliği onları yoksullaştırıyor.

Toplumsal serveti ve kendi yoksulluğunuzu artırmak için çalışın.

İnsan ancak kaybetme cesareti gösterdiğinde, her şeyi, sadece kaderini değil ismini ve kentsoyluluğunu da üzerinden attığında, bir de her günü son günüymüş gibi yaşadığında gerçekten yaşar.

İhtiyaçların pençesinde kıvranan insan, özgür insan değildir.

Zaruret içinde olan insanlar, özgür değildir.

Hayranlarımın 80 yaşına geldiklerinde torunlarına"Gaganın ilk çıktığı zamanı hiç unutmayacağım,çok korkusuzdu kimsenin ne düşündüğünü umursamazdı ve biz onu çok severdik.Çünkü bize kendimizi özgür hissettirdi"demelerini istiyorum.

Özgürlük bir kez kaybedildiğinde sonsuza dek kaybolur.

Özgür insanlar, şu maksimi hatırlayın: Özgürlüğü elde edebiliriz ancak bir kez yaralandığında onu tedavi edemeyiz.

Halkımızı sindiren tüm zincirleri, açlık, yoksulluk ve sömürgecilik zincirini kırmadan önce istirahate çekilmeyeceğiz.

Bu dünyanın işlerinde, yalnızca yoksulluk kıskançlıktan yoksundur.

Her şeyini kaybetmedikçe asla özgür olamazsın.

Eğitimsiz yığınların özgürlüğü yoksulluk ve iç sıkıntısı olur.