Zaman paraya benzer, lüzumsuz sarf edilmedikçe yeter.

Zamana büyük saygı duy; altın ya da gümüşünü harcamamaya dikkat etmekten ziyade vaktini hiç boşa harcamamaya itina göster: Eğlencelere, ziyafetlere, boş laflara, faydasız dostlara, uykuya yenik düşerseniz onlar vaktinizi çalmaya çalışan ayartıcı olurlar, ona göre dikkatinizi artırın ve onların karşısında azimle durun. Hırsızlardan ve soygunlardan kaçmaya çalıştığınızdan daha ziyade vaktini çalabilecek kişilerden, işlerden ve hayat tarzından kaçınmaya uğraş.

Vaktini pek dikkatle telafi edenlerden ol, her saat ve dakikanın kıymetini bil ki onu boş yere harcama, elinden geldiğince en iyi ve faydalı şekilde kullan.

Benim zaman anlayışımda, bir yere gidiyorken benzin alınması, lastik şişirilmesi, gıda alınmasına katiyen tahammülüm yoktur. Hele lokantada yemek beklemekten hiç hoşlanmam. Ben her gece başımı yastığa koyduğumda, bugün neler yaptım diye bilanço çıkarırım. Sabırsızım. Çünkü zamanın benim için büyük kıymeti var. Lüzumsuz, manasız, sebepsiz vakit geçirmeye hiç tahammülüm yoktur.

Boş zaman yoktur boşa geçen zaman vardır.

Kederlerin yerini fikirler alır..

Zaman para gibidir, ne kadar az harcarsak o kadar ileri gideriz.

En fazla zamanı, zaman kazanmak isterken kaybediyoruz.

Yeterli zamanımız hep vardır, yeter ki doğru kullanalım.

Vaktinin olmayışından sızlananlar , daima vakitlerini ziyan ederler.

Zamanın kısalığından en çok yakınanlar zamanlarını en kötü kullananlardır.

Günlerimi uzatmaya çalışarak zaman kaybedemem. Zamanımı iyi kullanırım.

Zaman, Beklerken çok yavaş, Korkarken çok hızlı, Kederliyken çok uzun, Sevinçliyken çok kısa.

Yeterli zamanımız hep vardır, yeter ki doğru kullanalım.

Zaman en değerli varlığındır ve asla geri dönmez.

Keder ve kahkaha ile biraz zaman, Ve sonra gün kapanacak; Gölgeler toplanır. Kimse bilmezse ne olur.

Yaşamı seviyorsanız, zamanınızı boşa harcamayın. Çünkü yaşamın özü, zamandır.

Uğur Mumcu katledildiği gün, Villa'da çalışıyordum, 24 Ocak 1993, Temren haber verdi, hiç beklemiyorduk ve artık acele etmem gerektiğini düşündüm. Arkasından Eşref Paşa'nın, Şubat 1993 ve hemen sonra da Turgut Bey'in, Nisan 1993, ölümlerini idrak ettik. Zamanımın azaldığını hissettim.

Kurtuluş hep umulmadık zamandadır.

Birçokları, ‘Ben O’yum’ ve ‘Zaman yaklaştı’ diyerek benim adımla gelecekler. Onların ardından gitmeyin.