Putları oldukları gibi tanımak onların büyüsünü bozmaz.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıkları.

Bir şeyin öyle olduğuna duyulan sarsılmaz inanç, o şeyi öyle yapar mı?

Ha, anlıyorum. İnsanlar, var olması mümkün olmayan şeyleri görmek istemiyorlar.

Beyin gerçeği arama organı değildir, inanma organıdır.

Aptal durumuna düşmenin iki yolu vardır: Biri, gerçek olmayana inanmak. Diğeri, gerçek olanı reddetmektir.

İnsan iki şekilde kendini yanıltabilir, ilki olmayan bir şeye inanarak, ikincisi olanı görmeyerek.

Doğruya inançlar değil bilgi götürür.

Ateist, gerçeklikle azıcık irtibat kurarak komşularının fantezi yaşamlarıyla irtibatı epeyce koparmış olur.

Dini inançlarını beslemekten beyni bilimsel gerçeklere aç kalmış insanlar var...

Görebildiğim kadarıyla, hayatın hoş bir görüntüsüne yol açacakları dışında hiçbir temelleri yoktur.

Ölümden sonraki hayata olan inancınızı kabul etmiyorum.

Olumlama, kelimenin tam anlamıyla doğrulamak veya onaylamak anlamına gelir. Bu nedenle, bir düşünceyi tekrar tekrar düşündüğümüzde, onu gerçek olarak onaylıyoruz.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Neden inancını terk ettin? Sadece gerçek olmadığı için.

Bilim "Bunu bulmalı mıyım?" diye sormaz. "Yapabilir miyim?" diye sorar. İnançların sorunu da bu: Gerçekleri değiştirmiyorlar. Mantıklı biriyseniz gerçekler inançlarınızı değiştirmelidir.

İnançlar, gerçekleri değiştirmez. Gerçekler, eğer rasyonel biriyseniz, inançlarınızı değiştirmelidir.

Büyük Karanlık Adam yoktur!!!

Ancak aptal bir bilim insanı, önündeki kanıtları ve raporları reddedebilir ve onların yerine kendi inançlarını koyabilir.

İşte pes etmemeliyim, bu yüzden : çünkü pes etmek, gerçekten de gerçek-dışı kılar onu, onları...