Bir hayali gerçekleştirmeyi imkansız kılan tek şey vardır, başarısızlık korkusu.

Bir insan ne kadar büyük başarı elde ederse, aşağı inmekten o kadar çok korkar.

Başarısızlık korkusu olduğunda, başarısızlık olacak.

Hayatın iyi, uslu bir seyircisi olmaktansa hayatın içinde başarısız bir adam olmak bin kere daha iyidir. İyi bir boks seyircisi olmaktansa, kötü bir boksör olmayı göze almak daha iyidir.

Başarı son değildir; başarısızlık da ölümcül değildir. Önemli olan devam etme cesaretini gösterebilmektir.

Başarı, başarısızlıktan başarısızlığa heyecanını kaybetmeden gitmekle gelir.

Her alanda başarı ya da başarısızlık binlerce küçük tesadüfe bağlıdır.

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

Başarılı olmak istiyorsanız, başarısızlık oranınızı iki katına çıkarın.

Ölümle burun buruna gelince, korkak insanlar bile çok kez aslan kesilirler.

Herkes bilir ki, bütün canlı varlıklarda açgözlülüğün nedeni ya korku ya da yoksulluktur. İnsanda ise, bazen yalnız kendini beğenmişlikten gelir açgözlülük. Çünkü faydasız ve boş şeyleri gösterişle ortaya serip, başkalarından üstün geçinmeyi şanlı bir iş sayar insanlar.

İnsanoğlunu zaten açgözlü ve pisboğaz davranmaya iten de yoksunluk korkusu değil midir?

Başarılarımız, yaptığımız kötü hareketlerden daha çok düşman kazandırır.

Görünmeyen şeylere duyulan korku, herkesin kendi içinde din diye bellediğinin doğal tohumudur.

Korku tuhaf bir topraktır. Genellikle itaat yetiştirir, tıpkı sıra sıra ekilen ve bu sayede yabani otları ayıklaması kolay olan mısır gibi. Ama bazen içinde meydan okuma patatesleri de biter ve bunlar yeraltında gelişir.

Yalın bir gerçek şuydu ki, Ölüm nereden geçecek olsa insanlar önünden çekiliyorlardı.

Beni en çok korkutan şey insan öldüren insanların, ben insana hemen hemen sağlıklı insanlar olarak görünmesi olmuştur.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

Canından korkanlar herkesten şüphelenirler.

Canavarlar gerçek, hayaletler de. İçimizde yaşıyorlar ve bazen, onlar kazanıyor.