İnsanoğlu lisanı, şikâyet etme dürtüsünü tatmin etmek için icat etti.

Biz birbirimize aitiz: ikimiz de aynı dili konuşuyoruz.

Dil ve bilim, insanlığın en büyük ve en yaratıcı iki basitlemesidir.

Dili şiddet olanlar

Gerçekten dilin, tatlı olmak şartıyla, açamayacağı kapı, çözemeyeceği düğüm yoktur.

Dile karışmak, düşünceye karışmaktır.

Sıcak bir gülümseme evrensel iyilik dilidir.

Keskin dil, sık kullanma ile daha keskinleşen tek keskin alettir.

Tüm insanlar aynı sözleri kullanır ama birbirlerini anlamazlar.

Yabancı, yolunun üstünde bana rastlar da, konuşmak istersen, niçin benimle konuşmayasın? Ya da ben niçin seninle konuşmayayım?

Dil bozulduğunda insanlar duyduklarına olan inançlarını yitiriyor, bu da şiddete yol açıyor.

Gülmek iki insan arasındaki en yakın mesafedir.

Biz kelimeci bir türüz. Kelimeler hem zekanın hem de hayal gücünün uçmasını sağlayan kanatlardır.

Göstergebilim, ilke olarak; yalan söylemek için kullanılabilecek her şeyi inceleyen bir disiplindir. Bir şey eğer bir yalan söylemek için kullanılabilecek bir şey değilse diğer yandan gerçeği söylemek için de kullanılabilecek bir şey değildir: Böyle bir şey aslında "söylemek" için de kullanışlı bir şey değildir.

Şiddet gerçekten söylenemeyen şeydir çünkü ona bir şeyi anlatmaktan umudu artık kestiğiniz anda başvurursunuz...

Hiçbir insan dilini ehlileştiremez.

Dil, vücut dediğimiz geminin dümenidir.

Güler yüz altın anahtardır.

Kadın dilin de öncesini bilir, o yüzden dile erkek kadar ihtiyacı yoktur onun.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.