Ey yolcu dostum; ayakların rehberindir. Senin dostun, soğuk esen yellerdir. Tüm insanlık, senin gözünde eldir. İçecek suyun, gözlerinden taşan seldir; bu ödenecek bedeldir.

Ne arıyorsam onda vardı Ne aradığımı bilmezken onda öğrendim.

Araştırmaktan vazgeçmeyeceğiz ve araştırmamızın sonunda başladığımız yere tekrar dönecek, orayı yeniden keşfedeceğiz.

Bunca şeyin bir anlamı olup olmadığı veya insanlığın makinem sayesinde daha mutlu olup olmayacağı hakkında fikir yürütmek istemiyorum.

Bana göre, inanç için gerekli olan tek şey, elimizden gelenin en iyisini yaparak başarıya yaklaşacağımız ve hedeflerimizdeki başarının (insanlık, şimdiki ve geleceğin iyileştirilmesi) elde edilmeye değer olduğu inancıdır.

Ve hala daha az, daha fazla önemli kişiler. Yine, önemsiz veya tesadüfi olduğumuz inancının neden tanımladığım gibi inancımızı azaltması için hiçbir neden göremiyorum.

Hiç kimseye yararlı olmamak, tam anlamıyla değersiz olmak demektir.

Bir yaşam sevgiye dayalı olmalıdır.

Hayatta tek bir kişi bile, siz yaşadığınız için rahat nefes alıyorsa, siz başarılı ve amacınıza ulaşmış bir insansınız.

Bu sabahtan sonra kendimi çok daha iyi hissediyorum. Oturup uzun uzun, ne kadar büyük kötülüklere muktedir olduğumuzu ilk elden keşfedişimin verdiği düş kırıklığı üstüne yazdım. Oysa en ağır koşullarda bile insan kalabilme gücü ve yeteneğini keşfetmekte olduğumu da yazmalıydım, ki bunu daha önce bilmezdim. Galiba aslolan, onur.

İnsan olmak ve hayatı hayvanlardan daha az anlamak ne hazin şey.

İnanın tarih kitaplarını içiyorum ve bazı konularda uzmanlaşmış durumdayım. Mesela Eski Mısır ve Tudor İngiltere’si konularını çok fazla okuyorum. Yaptığım yolculuklarda da yerinde değerlendiriyorum. Mesela bu yüzden İngiltere ziyaretim bir Tudor ziyaretine döndü. Geçmişte yaşananlar ilgimi çekiyor. Bir yere ziyarete gittiğimde oradaki asırlık taşlara dokunuyor, bu taşlara kimler dokundu, bu yollardan kimler geçti diye düşünüyorum.

Bir kitap yazmak, yavaşça kendini tanımaktır.

Ya olmalı insan, vermeli canını insan için yahut etmemeli kalabalık dünyamızda.

Matematik, sibernetik, fizik, müzik, tüm bunlar, eninde sonunda, sadece, insanlar şiir okumayı öğrensinler ve anlasınlar diye gereklidir.

Ben de Alfred Nobel gibi düşünüyorum: İnsanlık, yeni keşiflerinde kötülüklerden çok iyilikler çıkaracaktır.

Bilgelik bizi bulmaz; Başka birinin bizim yerimize çıkamayacağı bir yolculuğun ardından onu biz buluruz.

Gerçek yolculuk, aynı gözlerle yüz değişik ülkeyi dolaşmak değil, aynı ülkeyi yüz değişik gözle görebilmektir.

Gerçek bir keşif yolculuğu yeni topraklara ulaşmak değil, eski olanı yeni gözlerle görmek demektir.

Özgürlük, yaşamı bütünüyle yaşamak demektir.