Cehâlet sorunu çözmeye, aklı ikna etmeye değil karıştırmaya, duyguları tatmin etmeye yarar.

Acının fazlası güldürür, neşenin fazlası ağlatır.

Hırs, bir sandalın yelkenini şişiren rüzgâra benzer; fazlası gemiyi batırır, azı da gemiyi olduğu yerde tutar.

Sefahat hastalık değildir, hastalıktan bir öncesidir.

İnsan tam olarak kendine güvendiğinde sıkıntı yok olduğu kadar zevk de yok olur.

Gezegenler küçükse üstünde atmosferi, büyükse içinde suyu tutamaz. İnsanlar da küçükse üzerinde her kişiye karşı onuru, büyükse içinde bir kişiye karşı olan duyguyu tutamaz.

En köklü mutluluğu derin bir üzüntü duyabilme gücü olanlar yaşar.

Aşırı doyum kendini engellemektir.

Aşırı uçlara taşınan güç, her zaman gericiliğe yatkındır.

Haddi aşan şiddet, amacındaki hikmeti kaybeder. Çünkü yay bile gereğinden fazla gerilirse kırılır.

Sevincin bir acı yanı, acının da bir sevinçli yanı olmalıdır.

Büyük tutkular umutsuz birer hastalıktır. Onları tedavi edebilecek olan şey, onları gerçekten tehlikeli hale de sokabilir.

Kızmasını bilmeyen insan iyi olmayı da bilemez.

Duyguları düzelten kuralı seviyorum.

Ağlamayan kişi vahşi, gülmeyen ise delidir.

Fanatizm, insanlığın duygularını yok eder.

Doğuya doğru fazla giden, coğrafya yüzünden, Batıya düşer. Tersi de geçerlidir bunun.

Güçlü duygular iyidir; Bizi alt üst eden aşırı tepkilerdir.

— İçimde isyan var!

Demokrasiyi laisizmin temeli saymak, hem cehalet ve hem de aptallık oluyor. Çünkü devrimler laisizmi getiriyor, 'demokrasi', pek çok 'şeyi' ve bu arada akıl düzenini bozuyor.