Budala ile bilgenin gördüğü ağaç aynı değildir.

Dünya renk, ışık ve ısıdan oluşur.

Dünya ne bilge ne de adildir, ancak tüm aptallıklarını ve adaletsizliklerini son derece duygusal olmakla telafi eder.

İyilerin sahte kötülerin sahici görünmesinin nedeni dünyanın kötü bir yer olmasındandır.

Gece garip bir şeydir ve olmaması gerekir, o yüzden ışıkça yeniden ve yeniden yok edilir.

Her insan kendi görüş sahasının sınırlarını dünyanın sınırları olarak kabul eder.

Dünyanın zekasına teslim olursak, ağaçlar gibi kök salabilirdik.

Yalancı değil gerçek filozoflar, şehir şehir dolaşarak, bu geçici dünya insanlarının yaşayışını yükseklerden seyrettikleri zaman, bilgisiz halkın gözünde başka kalıplara girerler. Bazılarınca bir değerleri yoktur. Bazılarına göre de bir dünyaya bedeldirler. Onlara bazen sofist, bazen de devlet adamı derler; kimi zamanlarda da birçoklarına bütün bütüne deli görünürler.

Vicdani algının gücünden yoksun insanlar, dıştan görülmeyen hiçbir şeyi fark edemezler.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Dünya hakkında zihninizde ne taşıyorsanız, dünyada da onu görürsünüz. Hayat hakkında zihninizde ne taşıyorsanız hayatta da onu görürsünüz.

Olaylar göründüğü gibi olmayabilir.

Farklı zihinler için aynı dünya bir cehennem ve bir cennettir.

Ne kadar uzun yaşarsam, zihnim dünyanın güzelliğine ve harikasına o kadar çok odaklanır.

Biz kendi yarattığımız bir dünyada yaşıyoruz.

Çok az insan gerçekten iyiyi tersinden ayırt edebilir.

Gözler ve kulaklar kötü tanıklardır yüreği barbar olanlara.

Neden dünyayı değiştirelim? Dünyaları değiştirin!

Dünya benim ölmemdeki aynadır.

Yaşamın özüne ulaştığında, her şeyde güzellik bulursun. Hatta güzelliği görmezden gelen gözlerde bile.