Suçların geleceğini iyiliklerin geçmişi yapar.

İyi olan, birey için değil, tüm ırk için güzel ve iyi olandır.

İyi görüp beğenen yani düzgün insan kanuna sarılır.

Edep, devlet başkanları ve benzeri kişilerin tabiatına yerleşince bunu neticesi olarak iyilikler çoğalır, bunlar iyi olarak görülüp beğenilir. Böylece halk da bunların gerçek olduğuna inanır ve iyiliklerin kabulünde birleşir. İşte istenen istikamet budur.

Mertlik duygusunun boş bıraktığı bahçelerde, kalleşlikler, çirkinlikler, kötülükler boy atar, yaşamanın tadı kaçar.

Sosyo-ekonomik gelişimini tamamlamamış toplumlarda iyilik ve kötülük insanların arasında dağılır, gelişimini tamamlamış toplumlarda ise insanın içinde dağılır.

En fenası, kötülüğün varolması değil, onun iyiden ayırt edilmemeye başlanmasıdır.

İyi ile kötü yine ayrı kalmak zorundaydı; iyi ormanda, kötü de sarayda.

Kötülüğün ne olduğunu hiç bilmiyorlar, çalmıyorlar, öldürmüyorlar. Komşularını kendileri kadar çok seviyorlar.

En büyük sayıda insana en büyük mutluluğu veren eylem en iyidir.

İyi insan bulmak zor. Her şey gün geçtikçe daha da beter oluyor.

Aydınlar azınlığı kara kalabalık içinde ne yapacağını şaşırır. Ahlakını bozmadıkça politikada başarı kazanamaz.

Olması gereken şeylerin adını iyilik yapmak koymuşlar.

ahlakla

Aslında etik bilgisine çok ihtiyacımız vardır. Bizde etik, şimdi moda olduğu için o kelime kullanılıyor ama

Adalet bütün ahlaki görevlerin toplamıdır.

Senin hayatın, başkalarının hayatını iyi hale getirerek daha iyi hale gelecektir.

Ülkenin ihtiyacı olan şey daha temiz beyinler.

Dünyanın en iyi insanlarının bile kötülük yaptığı olur, en kötüler niye sürekli kötülük yapsınlar ki?

İyilik, kötüyü hayal edebilir, ama kötülük, iyiyi hayal edemez.