Efkar-ı umumiye; Umumun fikirleri olarak da isimlendirebileceğimiz bu şey, toplum hayatının devamı uğruna kimin nelere tahammül edeceği bilgisidir.

Bir insanın gerçekten test edilmesi, onun kendisi için hazırladığı rolü ne kadar iyi oynadığı ile değil kaderin ona belirlediği rolü ne kadar iyi oynadığı ile olur.

Hayatı, tevazu ile karşılamak benim için çok önemli.

Hayat eylemdir, laf değildir. Eylem getirmeyen fikir sahtedir.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan. Paran bittiğinde şerefin bitmesin.

Hayatın çok çeşitli cilveleri var, o cilvelerin içinde nasıl durduğun önemli...

Hayatı ne önemse, ne de hafife al. Onursuz birliktelikler yerine, onurlu bir yalnızlık yasa sadece.

Kötü hayat şartları hiç kimse için istenecek şey değildir; ama rastlantı sonucu içine düşenler için karakterin ve insanın ne yapabildiğinin mihenk taşıdır.

Açıklanmayan bir hayatta kalmak için çok köklü bir fikir gerekir.

Espiri anlayışı olmayan insan yaysız vagon gibidir, her çakıl taşında sallanır.

Hayatımda yaptığım her şey doğrusuyla yanlışıyla bana aittir.

Kişinin felsefesi en iyi kelimelerle ifade edilmez; kişinin yaptığı seçimlerle ifade edilir.

Mevkiler gelir geçer; önemli olan normal bir insan olmaktır.

Karakter bir yolculuktur, varış noktası değil.

Bir insanın hayatı onun karakteridir.

Sonunda önemli olan şey seçimlerimizdir. Arzularımız, sözlerimiz yada vaaetlerimiz değil.

İnatçı bir adam fikirleri tutmaz, fikirler onu tutar.

Mesuliyetini taşıyacağın fikrin adamı ol! Onu kendi uzviyetinde bir ağaç gibi yetiştir. Onun etrafında bir bahçıvan gibi sabırlı ve dikkatli çalış!

İnatçıyız.

İyi ağaç kötü meyve, kötü ağaç da iyi meyve vermez. Her ağaç meyvesinden tanınır. Dikenli bitkilerden incir toplanmaz, çalılardan üzüm devşirilmez. İyi insan yüreğindeki iyilik hazinesinden iyilik, kötü insan içindeki kötülük hazinesinden kötülük çıkarır. İnsanın ağzı, yüreğinden taşanı söyler.