Bu kadarı fazla artık, boyun eğmem.

Duvarı yıkmaya gücüm yetmiyorsa kendimi parçalayacak değilim elbette. Ama önümde duvar var diye boyun eğmeyi de kabullenemem.

Kendime dedim ki: Yenilme kendine. Yenilme soğuğa ya da sözcüklere.

Vazgeçmek; Benim için bir seçenek değil. Çünkü ben bir Çeçenim ve Çeçenler asla pes etmez!

Yelkenimizdeki rüzgârı çaldılar! Yılmadık.

Asla beni delirtemeyeceksiniz! Beni sağlam öldüreceksiniz. Mükemmel bir ruh ve mükemmel bir beyinle..

Beni Öldüremeyeceksiniz!

Bu dünyada yediğimiz ekmekler içtiğimiz sular dizlerimizdeki bu güç derimizdeki tad karşı koymak içindir kaçmak için değil

Yere düşünce seçim yapman gerekir, der hep. Ya orada kalacaksın ya da sekip zıplayacaksın.

İnsan kararlılığına inanın. Tarih boylu boyunca göstermiştir ki; insan iradesi bilinen tüm silahlardan daha güçlüdür.

Korkunun hayatını yönetmesine izin verme. Korksan bile.

Fenalığa bir defa boyun eğdiniz mi ona karşı duracak kuvvet gittikçe zayıflar. Bir defa boyun eğ, erdemin bir parçası gitti demektir.

Büyük işleri yapan kuvvet değil, ancak azimdir.

İster korkutsun beni, ister kessin, ya da aksine sevsin baş tacı yapsın, boyun eğmiyorum işte!

Güneş batıdan doğsa, yer yarılıp ikiye ayrılsa, gök ile yer buluşsa, yine de vazgeçmem davamdan.

Özgür bir insanı fethedemezsiniz; Ne işkence, ne fisyon bombaları, ne de bir başka şey. yapabileceğiniz tek şey onu öldürmektir.

Hayat benim için asıl bugünden itibaren başlıyor. Geçen bir sene esnasında kırılıp sakatlanan umdelerime tam bir sadakat göstermek artık kendi elimde.

İnsan, doğası gereği baskıya karşı gelir.

Asla pes etme… Ne sorguda, ne işkencede, ne hapiste, ne de duruşmalarda… Asla pes etme ve asla geri adım atma…

Mücadele benim hayatımdır.