En tehlikeli insanlar cahillerdir.

En çok gürültü boş tenekelerden çıkar.

Ey askerim kurşunum, kulun hâli aynı kalem-i kurşun. Anlatayım şöyle ki; dışa kapanıktır başı, yavaş açılır dışa ilki. Ucu sivrildikçe olur sanki ormanda gezen tilki.

Bilgisizliğin yarattığı sonuçlar yüzünden acı çekiyoruz.

Cimri insanları hiç sevmem. Onların topluma faydası olmaz. Yaprağı olmayan ağaç gibiler.

Boşuna öğüt vermeyin, bilenin ihtiyacı yok, bilmeyenin tahammülü.

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Mantık yalnızca kendisine boyun eğer; bilgisizlik ise kendisine dikte edilen neyse ona.

Ne kadar cahilsen o kadar cesur olursun.

Şimdi, diyorum ki, insan denen yaratığı eğitimle aydınlanmış ya da aydınlanmamış olarak düşün.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.

Korkunun sebebi bilgisizliktir.

Cahiller fenalığın tahakkümü altındadır. Eğer insan cehalet hastalığından kendini kurtaramazsa, o insan ölüdür.

Bilge bir adamla cahil bir adam arasındaki fark; birincisinin fikirleri tartışması, ikincisinin ise gerçekleri tartışmasıdır.

Bilgisizlikten büyük günah olmadığını sakın unutma.

Cehalet herkesin bildiği gibi, sofuluğun anasıdır.

Cehalet cahiller için mutluluk verici olabilir fakat diğerlerimiz için tam bir baş belasıdır.

Korkunun kaynağı, bilgisizliktir.

Korku, her zaman cehaletten kaynaklanır.

İnsan, cehaletinin çözmesine mani olduğu bilinmeyen sebeplere, şaşırtıcı etkilere daima saygı duymuştur. Tabiatın molozlarının üzerine hayali bir kutsalın dev heykelini dikmiştir.