Bu dünyada ekmekten çok sevgiye ve takdire açlık duyulur.

İnsan doğasındaki en derin prensip takdir edilme isteğidir.

Her maske bir şeyler söyler; Nefretler, sevgiler...

İnsanlar, sevdikleri birine zarar vermekten, korktukları birine zarar vermekten daha az çekinirler..

Tanrıyla diğer boyutlardaki ilişkim sadece beni ilgilendirir. Kutsal kitapların temelinde doğruluk, dürüstlük, çalışkanlık ve sevgi yatar. Bunlara önem versek dünyadaki sorunlar çözülür ama insanların hırsı ve egosu buna izin vermiyor.

İnsanları sevmeye ikna etmektense nefret etmeye ikna etmek daha kolay.

Övünme gereği duymayan, ortaya egosunu değil, yüreğini koyan bir insanı herkes çok sever.

Kendinizi haklı görüvermek, her zaman kolaydır gerçekten. Haklı olmadığınızı düşünüp, karşınızdakine hak vermek, önemli olsun sizce. Sevecekseniz gerçekten, başta hak vermesini biliniz.

Elinizi uzatıp, haklılığı başkalarına bıraktığınız zaman onlar da size karşı daha çok sevecen olurlar.

Nazik ve sevecen olmayı haklı olmaya tercih edersen, her zaman haklı olacaksın.

Bir adama birkaç dize şiir ver, sonunda kendini varolmuşların Efendisi sansın.

Sevgi ve nefret birbirinden ayrılamaz; çünkü yalnızca nefret etmeyi bilenler sevmeyi bilir.

Köpeğimi bile başkasına daha çok ilgi gösterdiğinde kıskanırım.

Ego bir buzdağıdır. Onu erit. Onu derin sevginin içinde erit, böylelikle o kaybolsun ve sen okyanusun parçası haline gel.

Kişide, kendini beğenmeye, büyük görmeye bir eğilim vardır. İşte bu eğilim birtakım hayaller, sanılar yaratır, bize olmayanı gösterir.

Cehennem: sevmeyi bilememek sevilmeyi takdir edememektir.

İnsanlar artık öyle bir yere gelmişler ki, kalplerinin seslerinin dinlemeye daha doğrusu korkmaya başlamışlar. Çünkü kalplerinin kırılacağından korkuyorlar. Bence sevginin en büyük düşmanı nefret değil, ego ve korkudur. İnsanlar egosunu kaybetmekten korkuyorlar. Korku öyle bir şey ki nefretten daha kötüdür.

İnsanlar sevdikleri şeyi yok etmeye, daha sonra da yok ettikleri şeyi yeniden sevmeye ve değer vermeye meraklıdırlar.

Eğer sevgi üretmiyorsa yüreğiniz, başarılı bir üretici değilsiniz...

Yüreğin yarısında sevgi, öbür yarısında nefret...Buna yürek mi denir?