Bir tek doğru olsaydı, aynı konuda yüz tablo yapılmazdı.

Yeryüzünde söylenmiş her söz doğrudur.

Gerçek doğru, kim için doğru? Bunu kim söyleyebilir? Hiç kimse.

Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Kötülük onu yalnızca öyle yorumlayanın gözünde kötüdür.

Eğer Leonardo , Mona Lisa tablosunun altına şöyle yazsaydı ona nasıl değer verebilirdik?: "Hanımefendi gülümsüyor çünkü sevgilisinden sakladığı bir sır var" Bu izleyiciyi gerçeğe zincirlerdi ve ben bunun 2001'e (Space Odyssey) olmasını istemiyorum.

Herşey biz ona nasıl bakarsak bize öyle görünür.

En büyük yorum olayın kendisidir.

Karamsardan varan harbi doğru söz.

Benim sermayem çift el artı çift göz... Karamsardan varan harbi doğru söz, acılarımsa köz.

rüzgâr üşüyen için soğuk, üşümeyen için soğuk değildir.

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Cisimleri gördüğüm gibi değil, düşündüğüm gibi boyarım.

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Ahlaksal olay yoktur, yalnızca olayların ahlaksal yorumu vardır.

Yazar ağzını kapamalıdır ki eseri kendininkini açsın.

İnançlarımızın çoğu yanlıştır. Ya da tüm inançlar yanlıştır, sadece bazıları diğerlerinden daha az yanlıştır.

Eğer yaptığım her şeyi göründüğü gibi algılarsanız, dehşete düşersiniz. Ya da gözünüz korkar. Ya da onurunuz kırılır. Ya da sıkılırsınız.

Bir kişiye yiyecek olan, diğerlerine acı bir zehirdir.

Birisi sanatta bir sembol buluyorsa demek ki vardır, yazarın niyetlerinden bağımsız olarak.