Bir insanın yaşayıp yaşamadığını atan nabzından değil, onurlu duruşundan anlarsınız.

Onurlu ve dik yaşamak iz bırakır hayatta.

İnsan düşündüğü gibi yaşamazsa, yaşadığı gibi düşünmeye alışır.

Bir insanın yaşamındaki en önemli şey ne bildiği değil ne olduğudur.

Söyle bana çocuğum, hiç düşmanın var mı? Biliyorsun ki, insanın düşmanları olması da bir onur sayılabilir!

Kıran da olsa kırıl sen, fakat bükülme sakın
a0!

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Uyanıkken bir dakika ve onurlu yaşamak, uyurken bin yıl yaşamaktan daha şereflidir.

Bir ömür geçirdiğinde tamamının altına imzanı atmalısın.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

Ne zaman öleceğimiz önemli değildir. Önemli olan nasıl öleceğimizdir, bize düşen şerefimizle ölmektir.

Herkes üstünü örtüğünün altında kalır.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Hamam böceği kafası kopsa bile 8 gün yaşarmış. Peh! O da bir şey mi ? Bazı insanlar, bir ömür boyu beyinsiz yaşayabiliyorken.

İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar.

Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, olgun insanın özelliği ise, bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.

Önemli olan insanın inançları değil, bu inançların onu nasıl biri haline getirdiğidir.

En dayanıklı şeyler kişisel özelliklerdir.

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

Pısırık, beceriksiz olmayı yeğlerim, yalancı, dalavereci olmaktansa.