En büyük fikirler, en derin düşünceler ve en güzel şiirler sessizliğin rahminden doğar.

Gerçek şiir şairin zihnidir, gerçek gemi, gemiyi inşaa edendir.

Kaynağımız ne olursa olsun korkmayalım, gene de kendi şiirimizi yazarız.

Dünya o kadar büyük ve zengin ki, yaşam da öylesine çeşitli ki insan her zaman bunlardan şiir çıkarma fırsatını bulabilir. Ama her şiirin bir durumdan doğması gerekir, yani şiirin maddesi gerçek olmalıdır. Hiçbir şey üzerine dayanmayan bir şiirin iyi olacağını sanmıyorum.

Şairlik ne kelime... Biz gökyüzünü bile boyarız.

Gül bahçesinde gül olmak değil, bahçevan olmak insanda şiiri zorlar.

Fazıl şiirin matematiğini çözüyor. Müziğe matematik ekliyor. Yani ben hem müziği hem matematiği çözmeye çalışıyorum. Bir de, dinleyici “bunu ben de söylerim” desin istiyorum şarkılar için. İnsanlar zorluğa odaklanmasınlar, şairin yüreğe dokunduğu noktaya odaklansınlar istiyorum.

iki şey: aşk ve şiir mutsuzlukla beslenir biri biri ona dönüşür.

İnsan, rastlantıların yarattığı bir şey değildir; rastlantılar, insanın yarattığı şeylerdir.

Meslekler içinde hiç sevmediğim tenekeciliktir; eğrilmiş bir tenekeyi, küçük çekiç darbeleriyle düzeltmeyi bir meslek edinmeyi hiç anlayamıyorum. Sesi veriminden kat kat fazla olan bir meslektir; en küçük bir yaratıcılık taşımıyor ve gelişmiş bir tenekeci bilmiyorum.

Dil ve bilim, insanlığın en büyük ve en yaratıcı iki basitlemesidir.

Teslim eden teslim alanın libasında ise şiiri bir hal var, demektir.

Çocuk kadar yaratıcı, çiçek kadar kırılgan, kadın kadar patlamaya hazır; işte o devrim'dir.

Politika ise gerçekten zor ve yaratıcı bir sanat; kötü politikacı ise kötü bir büyücü çırağı gibi onulmaz sorunlar yaratıyor.

Bizim ülkemizde sağcısı da solcusu da araştırmadan yaratmaya meraklıdır.

Vurgu tonunu koruyan adam bu işin pîri. Sizin şarkılarınınz harbi çocuk şiiri.

Bu benim rapim, bu benim şiirim, bu benim derinim, bu benim bendim, bu benim eserim, bu benim ta kendim... Ta kendim… Ta kendim… Ta kendim...

Varlığımı tanımlamak adına yeni sıfatlar yaratabilmeliyim.

Bir işaret et, bir çizikten yol bulurum. Bir çizikten değil miydi onca köprü kurduğun?

Dişlerimden gardiyanlar, hislerimden çağlayanlar, kirlerimden bataklıklar, kemiklerimden korkuluklar, parmaklarımdan sivri bıçaklar yaratıp savundum kalemi. Sırrı açmak cinâyetti, bir kilo altın sükûnetti...