Aktarmaya alışık kişi, incelemeden yazar, aktarır durur. Tutarlı bakış ise yöneltildiğinde, gerçeği bulup ortaya çıkarır. Bilim de bu gerçeğin evrelerini parlatıp aydınlatır tutarlı görüş için.

Bilginin peşinden koşuyordum, elde ettikleri sonuçların gerçeğini ve nedenini takip etmekten asla korkmadım.

Felsefe, kendinden temel meselelerin doğduğu, ama onları hep ilk ve aslî kökte birleştiren ilk bilim, ‘bilim-doğuran-bilim’dir.

Persler, Asurlar, İbraniler “bilgi peşinde” koşmamışlardır, çünkü gerçeğin Tanrı olduğuna inanmışlardır.

Gerçek, kendisine sahip olduğunu iddia edenlere değil, onu arayanlara aittir.

Bilim, gerçeğe, gerçeklere ve genel doğa yasalarına göre düzenlenmiş ve sınıflandırılmış bilgidir.

Gerçekler, diğer gerçekleri parlatan ışıktır.

İdealist filozofların inandıklarının aksine, bilim ve bilgi siyasete değil, siyaset bilim ve bilginin gelişmesine kumanda eder.

Bilgimizin eninde sonunda bir sonu var ama cahilliğimizin asla sonu yoktur.

Bilimin işi, görüntülerin yerine gerçekleri, izlenimlerin yerine göstergeleri koymaktır.

Bilim gerçeklerden kuruludur, tıpkı evin tuğlalardan kurulu olması gibi. Ancak gerçeklerin toplanması bilim değildir. Tıpkı bir küme tuğlanın ev anlamına gelmemesi gibi.

Bilim bize gerçeği vaad eder, barışı ya da mutluluğu değil.

Bilim ve bilgi, özellikle de felsefe Araplar sayesinde Batı'ya ulaştı.

Doğa bilginleri hangi tutumu benimserlerse benimsesinler, felsefenin egemenliği altındadırlar.

Bilimin yapacak daha iyi şeyleri vardır: Ona sadece gerçeği soralım.

Hakikat uçurumun dibindedir.

Şüphecilik, gerçeğe doğru atılan ilk adımdır. Genel olarak başvurulmalıdır, çünkü o bir mihenk taşıdır.

İnsan, akıl sahibi bir varlıktır ve bu haliyle gıdasını ve rızkını bilimden alır.

İnsanın doğası gereği elimizde olan yegane bilimdir. Yine de bugüne kadar en fazla ihmal edilmiş olandır.

Bilmeliyiz, bileceğiz.